le

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

Spis treści 1 le (język duński) 2 le (język francuski) 3 le (język hiszpański) 4 le (interlingua) 5 le (język kaszubski) 6 le (język norweski (bokmål)) 7 le (język szwedzki)

[edytuj] le (język duński)

wymowa:
znaczenia:
czasownik

(1.1) śmiać się

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) kosa

odmiana: (1.1) at le, ler, lo, (have) let / leet; (2.1) en ~, ~en, ~er, ~erne przykłady:

(1.1) „Hvad ler du ad?” spurgte han. → „Z czego się śmiejesz?” - (on) zapytał.

(2.1) Vi måtte slå grasset med en le. → Musieliśmy kosić trawę kosą.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) smile
antonimy: (1.1) græde
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: (1.1) den, der ler sidst, ler bedst
etymologia:
uwagi:

[edytuj] le (język francuski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
rodzajnik określony

(1.1) z rzeczownikami rodzaju męskiego, nie tłumaczy się

zaimek osobowy trzeciej osoby liczby pojedynczej rodzaju męskiego, w funkcji dopełnienia bliższego

(2.1) jego, go, on

odmiana: lm liczba mnoga les przykłady:

(1.1) C'est le mari de ma soeur. → To mąż mojej siostry.

(2.1) Mais si, je le vois derrière toi! → Ależ tak! Widzę go za tobą.

(2.1) Le voilà. → Oto on.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (2.1) lui
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.1,2) przed samogłoską lub bezdźwięcznym h ulegają skróceniu do l'; (1.1) zobacz też: un, la, les; (1.2) zobacz il

[edytuj] le (język hiszpański)

wymowa: IPA: [le]
znaczenia:
zaimek osobowy trzeciej osoby liczby pojedynczej w funkcji dopełnienia dalszego

(1.1) jemu, mu, jej, panu, pani

odmiana: lm liczba mnoga les przykłady:

(1.1) No le digas que lo hice yo. → Nie mów mu/jej, że to ja to zrobiłem/am.

(1.1) ¡Señor! ¿Quiere que le ayude? → Proszę pana! Chce pan, żeby panu pomóc?.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: łac. łacina illi < celownik od łac. łacina ille
uwagi:

[edytuj] le (interlingua)

wymowa:
znaczenia:
rodzajnik określony

(1.1) brak odpowiednika w jęz. polskim

zaimek

(2.1) jego, go

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] le (język kaszubski)

wymowa:
znaczenia:
spójnik

(1.1) ale

partykuła

(2.1) tylko

odmiana: (1.1) czasem spotyka się lem w 1 os. lp liczba pojedyncza (1.2) nieodm. nieodmienny przykłady:

(1.1) Chcôł jem do miasta jachac z rena, lem zaspôł. → Chciałem do miasta jechać z rana, ale zaspałem.

(2.1) Móm le wòdã w ti bùdlë. → Mam tylko wodę w tej butelce.

składnia:
kolokacje:
synonimy: ale, leno, jeno, jedno
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] le (język norweski (bokmål))

wymowa:
znaczenia:
czasownik

(1.1) śmiać się

odmiana: (1.1) å le, ler. lo, ledd przykłady:

(1.1) Hun halter, og derfor ler barna av henne. → Ona kuleje, dlatego dzieci się z niej śmieją.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.1) gråte
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: (1.1) å få noen til å le → rozśmieszyć kogoś
etymologia:
uwagi:

[edytuj] le (język szwedzki)

wymowa: IPA: [leː] wymowa ^?/i
znaczenia:
czasownik nieprzechodni

(1.1) uśmiechać się

odmiana: (1.1) att le, ler, log, lett, le! przykłady:

(1.1)

składnia: (1.1) le mot ngn.
kolokacje:
synonimy: (1.1) smila
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik leende
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: