å
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
å (język duński) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- odmiana:
- (1.1) en å, åen, åer, åerne
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- (1.1) gå over åen efter vand → dosł. przekraczać strumień w poszukiwaniu wody, dochodzić do celu niepotrzebnie okrężną drogą
- etymologia:
- uwagi:
- Å/å to ostatnia litera alfabetu duńskiego; przed reformą ortografii w 1948 zapisywana była jako Aa.
- źródła:
å (język norweski (bokmål)) [edytuj]
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski lub żeński
wyznacznik bezokolicznika
- (2.1) (stojąc przed czasownikiem tworzy bezokolicznik)
- odmiana:
- (1.1) en å, åen, åer, åene lub ei å, åa, åer, åene
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
å (język szwedzki) [edytuj]
- wymowa:
- wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
wykrzyknik
- odmiana:
- (1.1) en å, ån, åar, åarna
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑ 1,0 1,1 pod red. Sven-Göran Malmgren, Svensk ordbok och svensk uppslagsbok, s. 1319, Göteborg, Norstedts Akademiska Förlag, 2001, ISBN 91-7227-281-3.


