hun

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] hun (język duński)

wymowa:
znaczenia:
zaimek osobowy, trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński

(1.1) ona

odmiana: (1.1) D. dopełniacz hendes, C., B. hende
przykłady:

(1.1) Hun ville gerne spørge dig om noget. → Ona chciałaby cię o coś zapytać.

(1.1) Jeg flyttede ind til hende i september. → Wprowadziłem się do niej we wrześniu.

składnia:
kolokacje: (1.1) hunkøn
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: jeg ~du ~ han ~ det ~ den ~ vi ~ I ~ De → zaimki w języku duńskim

[edytuj] hun (język norweski (bokmål))

wymowa:
znaczenia:
zaimek osobowy

(1.1) ona

odmiana:
przykłady:

(1.1) Hun forstår meg ikke. → Ona mnie nie rozumie.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zob. też w nynorsk → ho

[edytuj] hun (tetum)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) baza

(1.2) dół

odmiana:
przykłady:

(1.1)

(1.2)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: