dół

dół (język polski)

wymowa:

IPA: [duw], AS: [duu̯] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) dziura wykopana w ziemi

(1.2) najniższa część czegoś (np. budynku, obrazu, krajobrazu, terenu)

odmiana:

lp liczba pojedyncza dół, dołu, dołowi, dół, dołem, dole, dole; lm liczba mnoga doł|y, dołów, dołom, doły, dołami, dołach, doły

przykłady:

(1.1) Jeżeli jeden robotnik jest w stanie wykopać dół przez godzinę, to ile czasu taki sam dół będzie kopało 6 robotników?

(1.2) Spójrz na dół, ktoś tam wybił okno.

składnia:

kolokacje:

iść dołem • chylić się ku dołowi

synonimy:

antonimy:

(1.1) pagórek

(1.2) góra

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik dolina f rodzaj żeński, dołek m rodzaj męski

przym. przymiotnik dolny

związki frazeologiczne:

wilczy dół

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) hole; (1.2) bottom
• arabski: (1.2) سفل
• duński: (1.1) hule w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) fosse f rodzaj żeński, creux m rodzaj męski; (1.2) bas m rodzaj męski, partie f rodzaj żeński basse/inférieure
• hiszpański: (1.1) foso m rodzaj męski, hoyo m rodzaj męski, agujero m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) fossa
• nowogrecki: (1.1) γούβα f rodzaj żeński, λάκκος m rodzaj męski
• pirahã: (1.1) xísoobái
• portugalski: (1.1) buraco m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) яма f rodzaj żeński; (1.2) низ m rodzaj męski
• słowacki: (1.1) jama
• szwedzki: (1.1) grop w rodzaj wspólny

źródła: