dół
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] dół (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) dziura wykopana w ziemi
- (1.2) najniższa część czegoś (np. budynku, obrazu, krajobrazu, terenu)
odmiana: lp dół, dołu, dołowi, dół, dołem, dole, dole; lm doł|y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Jeżeli jeden robotnik jest w stanie wykopać dół przez godzinę, to ile czasu taki sam dół będzie kopało 6 robotników?
- (1.2) Spójrz na dół, ktoś tam wybił okno.
składnia:
kolokacje: iść dołem; chylić się ku dołowi
synonimy:
antonimy: (1.2) góra
wyrazy pokrewne: przym. dolny; rzecz. dolina
związki frazeologiczne: wilczy dół
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) hole
- duński: (1.1) hule w
- francuski: (1.1) fosse f, creux m; (1.2) bas m, partie f basse/inférieure
- grecki: (1.1) γούβα f, λάκκος m
- hiszpański: (1.1) foso m, hoyo m, agujero m
- interlingua: (1.1) fossa
- pirahã: (1.1) xísoobái
- portugalski: (1.1) buraco m
- rosyjski: (1.1) яма f; (1.2) низ m
- szwedzki: (1.1) grop w
