mówić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] mówić (język polski)

kobieta mówi (1.1) do mikrofonu
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈmuvʲiʨ̑], AS[muvʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk. 
znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) używać mowy do wyrażania myśli
(1.2) rozmawiać
(1.3) posługiwać się jakimś językiem
(1.4) przen.  o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie
odmiana:
(1.1) mów|ić, koniugacja VIa; aspekt dokonany brak, używane powiedzieć, Imies. mówiący
przykłady:
(1.1) Wykładowca przez dwie godziny mówił tak, że nikt go nie słyszał.
(1.2) Chciałbym mówić z prezesem.
(1.3) Czy mówi pan po polsku?
(1.4) Czyste buty wiele mówią o swoim właścicielu.
składnia:
(1.1) mówić + B. , nie mówić + D. ; mówić o + Ms. 
kolokacje:
(1.1) mówić wiersz / ważne rzeczy / prawdę / ...; mówić o mieście / ciotce / podróży /...
(1.1-2) mówić z kimś; mówić szybko / wolno / ciekawie / cicho / głośno / ...
(1.3) mówić po polsku / francusku / ...
synonimy:
(1.1) gadać (gw.  godać), pleść, recytować, deklamować, ogłaszać
antonimy:
(1.1) milczeć; pisać
wyrazy pokrewne:
zob. : mowa
czas.  mawiać, pomówić, omawiać / omówić, wymawiać / wymówić, zaniemówić, zamawiać / zamówić, zmówić się
związki frazeologiczne:
(1.2) mówić po imieniumówić na tymówić jak do ścianymówić jak do obrazumówić do rzeczymówić, co ślina na język przyniesiedużo krzyku, mało wełny, mówił diabeł strzygąc świnie
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach