mówić
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] mówić (język polski)
wymowa: IPA: /ˈmuviʨ/ posłuchaj
znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) używać mowy do wyrażania myśli
- (1.2) rozmawiać
- (1.3) posługiwać się językiem
- (1.4) mieć jakieś znaczenie
odmiana: (1.1) mów|ić, koniugacja VIa; aspekt dokonany brak, używane powiedzieć, Imies. mówiący
przykłady:
- (1.1) Wykładowca przez dwie godziny mówił tak, że nikt go nie słyszał.
- (1.2) Chciałbym mówić z prezesem.
- (1.3) Czy mówi pan po polsku?
- (1.4) Czyste buty wiele mówią o swoim właścicielu.
składnia: (1.1) mówić +B., nie mówić +D.; mówić o +Ms.;
kolokacje: (1.1) mówić wiersz/ważne rzeczy/prawdę/...; mówić o mieście/ciotce/podróży/... (1.1-2) mówić z kimś; mówić szybko/wolno/ciekawie/cicho/głośno/...l (1.3) mówić po polsku/francusku/...
synonimy: (1.1) gadać (gwar. godać), pleść, recytować, deklamować, ogłaszać
antonimy: (1.1) milczeć; pisać
wyrazy pokrewne: (1.1) zob. mowa; czas. wielokrotny mawiać; czas. pomówić, omawiać/omówić, wymawiać/wymówić, zaniemówić, zamawiać/zamówić
związki frazeologiczne: (1.2) mówić po imieniu, mówić na ty
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) say; (1.2) talk; (1.3) speak; (1.4) say
- chorwacki: (1.1-4) govoriti
- czeski: (1.1) mluvit
- dolnołużycki: (1.1) groniś; (1.2) powědaś
- duński: (1.1) tale, sige; (1.2) snakke; (1.3) tale; (1.4) sige
- esperanto: (1.1) paroli
- francuski: (1.1-3) parler, dire; (1.4) vouloir dire
- grecki: (1.3) μιλώ
- hiszpański: (1.1-3) hablar, (1.4) decir
- islandzki: (1.1) segja; (1.2,3) tala
- jidysz: (1) רעדן (redn)
- niemiecki: (1.1) sagen; (1.2) reden; (1.3) sprechen; (1.4) sagen
- rosyjski: (1.1-4) говорить
- słowacki: (1.1) hovoriť
- ukraiński: (1.1) говорити, казати
- włoski: (1.1-3) parlare
