nadzieja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: Nadzieja

[edytuj] nadzieja (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
(1.2) osoba, rzecz, działanie z którą wiążemy oczekiwania, pragnienia

odmiana: lp  nadzie|ja, ~i, ~i, ~ję, ~ją, ~i, ~jo; lm  ~je, ~i, ~jom, ~je, ~jami, ~jach, ~je przykłady:

(1.1) Jego słowa obudziły w niej nadzieję.
(1.2) Naszą nadzieją i szansą na dalszy rozwój jest otwarte i dobrze wykształcone młode pokolenie.

składnia: nadzieja czego lub na co; nadzieja w kim/w czym
kolokacje: mieć/budzić//odbierać nadzieję; promyk nadziei; ziścić nadzieje; karmić się nadzieją
synonimy: ufność, wiara, zawierzenie, pociecha
antonimy: rezygnacja, zwątpienie, beznadzieja
związki frazeologiczne: rokować nadzieje, robić komuś nadzieję, przy nadziei
wyrazy pokrewne: rzecz.  beznadzieja; przym.  beznadziejny tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/nadzieja”