nadzieja

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] nadzieja (język polski)


znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
(1.2) osoba, rzecz, działanie z którą wiążemy oczekiwania, pragnienia

odmiana: lp nadzie|ja, ~i, ~i, ~ję, ~ją, ~i, ~jo; lm ~je, ~i, ~jom, ~je, ~jami, ~jach, ~je
przykłady:

(1.1) Jego słowa obudziły w niej nadzieję.
(1.2) Naszą nadzieją i szansą na dalszy rozwój jest otwarte i dobrze wykształcone młode pokolenie.
(1.3) Imię Nadzieja jest raczej staroświeckie, ale ładne.

składnia: nadzieja czego lub na co; nadzieja w kim/w czym
kolokacje: mieć/budzić//odbierać nadzieję; promyk nadziei; ziścić nadzieje; karmić się nadzieją
synonimy: ufność, wiara, zawierzenie, pociecha
antonimy: rezygnacja, zwątpienie, beznadzieja
związki frazeologiczne: rokować nadzieje, robić komuś nadzieję, przy nadziei
wyrazy pokrewne: rzecz. beznadzieja; przym. beznadziejny
tłumaczenia: