kosić
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kosić (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński, męski, nijaki
- (1.1) ścinać wysoką trawę lub zboże
- (1.2) pot. zabijać, zwykle wiele osób lub zwierząt naraz
- (1.3) gwara więzienna kraść
odmiana: (1.1-2) kos|ić, koniugacja VIa ze zmianami w 1 os. lp i 3 os. lm. czas teraźniejszy, formie bezos. czasu przeszłego, imiesłowach przymiotnikowych, imiesłowie przysłówkowym współczesnym si→sz, tryb rozkazujący koś, kośmy, koście; aspekt dokonany skos|ić, koniugacja VIa ze zmianami jw.; (1.3) odmiana jak w (1.1); aspekt dokonany zakos|ić, koniugacja VIa ze zmianami jak w (1.1)
przykłady:
- (1.1) Biedny mąż musi od rana kosić trawnik przed domem.
- (1.2) Sierżant skosił serią cały pluton nieprzyjacela.
- (1.3) Chuligan chwalił się, jak zakosił kobiecie portmonetkę.
składnia: (1) kosić +B, nie kosić +D
kolokacje: (1.1) kosić trawę/zboże/pszenicę/...; (1.3) kosić torebkę/portfel/...
synonimy: (1.1) żąć; (1.2) zob. zabijać; (1.3) zob. kraść
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) rzeczownik odczas. koszenie; (1.1) rzecz. kosiarka, kosa, kosiarz
związki frazeologiczne: (1.2) lot koszący
etymologia: (1.2) z (1.1)
uwagi:
tłumaczenia:
