dziecko
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] dziecko (język polski)
wymowa: IPA: [ˈʥɛʦkɔ] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) potomek ludzki (czasami o zwierzęciu) niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych
- (1.2) istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania (umownie 0-18 lat życia)
- (1.3) sport. w grze w palanta: ten, kto ma prawo podbić raz piłkę (dziecko młodsze) lub dwa razy (dziecko starsze)
odmiana: (1.1-2) lp dziec|ko, ~ka, ~ku, ~ko, ~kiem, ~ku, ~ko; lm dziec|i, ~i, ~iom, ~i, dziećmi, ~iach, ~i lub przest. reg. dziec|ka, ~ek, ~kom, ~ka, ~kami, ~kach, ~ka[1] przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) urodzić/adoptować ~
synonimy: (1.1) delfin, infant, latorośl, następca, potomek, progenitura; (1.2) bobas, dzieciak, dzieciątko, maleństwo, nastolatek, niemowlę, noworodek, osesek, pociecha, przedszkolak, szkrab; lm dziatki; reg. pozn. dzieciszczko; (1.3) bachor
antonimy: (1.2) antenat, dorosły, starzec
wyrazy pokrewne: rzecz. dzieciak, dziecię, dzieciątko, dziecina, dzieciarnia, dziecinada; czas. dziecinnieć; przym. dziecięcy, dziecinny, daw. dziecki; przysł. dziecinnie
związki frazeologiczne: od dziecka, cudowne dziecko, dziecko ulicy, dwunaste dziecko baby-jagi, siódme dziecko dozorcy, dziecko stróża, dziecko szczęścia, pijane dziecko we mgle, wylać dziecko z kąpielą, dziecko z nieprawego łoża, dziecko z probówki, dzieci-kwiaty, dom dziecka, dziecko specjalnej troski; powiedzenia: dzieci i ryby głosu nie mają, obyś cudze dzieci uczył
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- albański: (1.1,2) fëmijë n
- angielski: (1.1,2) child
- chiński: (1) 小孩 (xiǎohái)
- chorwacki: (1.1,2) dijete n
- czeczeński: (1.1) бер
- czeski: (1.1,2) dítě n děti; lm
- dolnołużycki: (1.1,2) góle n
- duński: (1.1,2) barn n
- esperanto: (1) infano
- fiński: (1.1) lapsi
- francuski: (1.1,2) enfant m
- górnołużycki: (1.1) dźěćo
- grecki: (1.1-2) παιδί n
- hawajski: (1.1) keiki, pua, hānau; (1.2) keiki
- hindi: (1.1) बच्चा n
- hiszpański: (1.1) hijo m; (1.2) niño m
- ido: (1.1-2) filio
- inguski: (1.1) бер
- interlingua: (1.1) infante
- islandzki: (1.1,2) barn n
- japoński: (1.1,2) 子供 (こども, kodomo), 子 (こ, ko)
- jidysz: (1.1,2) קינד n (kind)
- kaszubski: (1.1) dzeckò n
- koreański: (1.1-2) 아이
- malajski: (1) anak
- niemiecki: (1.1,2) Kind n
- norweski (bokmål): (1.1,2) barn n
- portugalski: (1.1) filho m; (1.2) criança f
- rosyjski: (1.2) ребёнок n
- słowacki: (1.1) dieťa n
- suahili: (1.1) mtoto
- szwedzki: (1.1,2) barn n, (1.1) unge w
- tok pisin: (1.1,2) pikinini
- turecki: (1.1,2) çocuk
- ukraiński: (1.1,2) дитина f
- walijski: (1.1) plentyn
- wilamowski: kyndyn
- włoski: (1.1,2) bambino m
źródła:
- ↑ hasło dziecko w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. I, s. 638, Warszawa 1900–1927.