dziecko
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
dziecko (język polski) [edytuj]
.jpg)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) potomek ludzki (czasami o zwierzęciu) niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych; zob. też dziecko (rodzina) w Wikipedii
- (1.2) istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania (umownie 0-18 lat życia); zob. też dziecko w Wikipedii
- (1.3) sport. w grze w palanta: ten, kto ma prawo podbić raz piłkę (dziecko młodsze) lub dwa razy (dziecko starsze)
- (1.4) przen. dzieło do którego twórca czuje się szczególnie przywiązany emocjonalnie
- (1.5) pejor. pot. naiwny dorosły
- (1.6) inform. proces lub obiekt potomny
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik dziecko dzieci lub przest. reg. dziecka[1] dopełniacz dziecka dzieci lub przest. reg. dziecek[1] celownik dziecku dzieciom lub przest. reg. dzieckom[1] biernik dziecko dzieci lub przest. reg. dziecka[1] narzędnik dzieckiem dziećmi lub przest. reg. dzieckami[1] miejscownik dziecku dzieciach lub przest. reg. dzieckach[1] wołacz dziecko dzieci lub przest. reg. dziecka[1]
- przykłady:
- (1.1) Jej dzieci wyjechały do pracy.
- (1.2) Dziecko wymaga wiele uwagi i cierpliwości.
- (1.4) Ta książka to dzieło mego życia, moje dziecko.
- (1.5) Dałeś się im nabić w butelkę, dziecko z ciebie.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) urodzić / adoptować dziecko
- (1.6) proces-dziecko
- synonimy:
- (1.1) delfin, infant, latorośl, następca, potomek, progenitura, berbeć; przest. dziecię; pejor. bachor, gówniarz; żart. ablegierek
- (1.2) bobas, dzieciak, dzieciątko, maleństwo, nastolatek, niemowlę, noworodek, osesek, pociecha, przedszkolak, szkrab; lm dziatki; reg. pozn. dzieciszczko; przest. dziecię; pejor. bachor, gówniarz
- (1.3) bachor
- (1.4) dzieło życia
- (1.5) dzieciak, naiwniak
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. dziecki m, dzieciństwo n, dzieciak, dziecię, dzieciątko, dziecina, dzieciarnia, dziecinada, dzieciorób
- czas. dziecinnieć
- przym. dzieciaty, dziecięcy, dziecinny, daw. dziecki
- przysł. dziecinnie
- związki frazeologiczne:
- od dziecka • cudowne dziecko • dziecko ulicy • dwunaste dziecko baby-jagi • siódme dziecko dozorcy • dziecko stróża • dziecko szczęścia • pijane dziecko we mgle • wylać dziecko z kąpielą • dziecko z nieprawego łoża • dziecko z probówki • dzieci-kwiaty • dom dziecka • dziecko specjalnej troski • dzieci i ryby głosu nie mają • obyś cudze dzieci uczył
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1,2) fëmijë n
- angielski: (1.1) child; (1.2) child
- arabski: (1.1) طفل
- chiński: (1) 小孩 (xiǎohái)
- chorwacki: (1.1) dijete n; (1.2) dijete n
- czeczeński: (1.1) бер
- czeski: (1.1,2) dítě n děti; lm
- dolnołużycki: (1.1,2) góle n
- duński: (1.1) barn n; (1.2) barn n
- esperanto: (1) infano
- fiński: (1.1) lapsi
- francuski: (1.1) enfant m; (1.2) enfant m
- górnołużycki: (1.1) dźěćo
- hawajski: (1.1) keiki, pua, hānau; (1.2) keiki
- hindi: (1.1) बच्चा n
- hiszpański: (1.1) hijo m; (1.2) niño m
- ido: (1.1) filio; (1.2) filio
- inguski: (1.1) бер
- interlingua: (1.1) infante
- islandzki: (1.1) barn n; (1.2) barn n
- istriocki: (1.1) banbeîn
- japoński: (1.1,2) 子供 (こども, kodomo), 子 (こ, ko)
- jidysz: (1.1,2) קינד n (kind)
- kaszubski: (1.1) dzeckò n
- koreański: (1.1-2) 아이
- litewski: (1.1) vaikas m; (1.2) vaikas m
- malajski: (1) anak
- niemiecki: (1.1) Kind n; (1.2) Kind n
- norweski (bokmål): (1.1,2) barn n
- nowogrecki: (1.1-2) παιδί n, τέκνο n, τέκνον n
- ormiański: (1.1) մանուկ
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.1) filho m; (1.2) criança f
- rosyjski: (1.2) ребёнок n
- słowacki: (1.1) dieťa n
- suahili: (1.1) mtoto, mwana
- susu: (1.1) di; (1.2) di
- szwedzki: (1.1,2) barn n; (1.1) unge w
- tok pisin: (1.1,2) pikinini
- turecki: (1.1,2) çocuk
- tybetański: (1.1) ཨ་ལུ
- ukraiński: (1.1,2) дитина f
- walijski: (1.1) plentyn
- wilamowski: (1.1) kynd; (1.2) kynd
- włoski: (1.1) bambino m; (1.2) bambino m
- źródła:
