ktoś
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] ktoś (język polski)
wymowa: IPA: /ktɔɕ/ posłuchaj
znaczenia:
zaimek nieokreślony
odmiana: lp ktoś, kogoś, komuś, kogoś, kimś, kimś, ktoś; bez lm
przykłady:
- (1.1) Czy ktoś mógłby tu posprzątać?
- (1.2) Nasz wykładowca to jest dopiero ktoś - rok temu dostał Nobla!
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) kto, ktokolwiek; tylko w konstrukcjach pytających któż
antonimy: (1.1) coś, nikt
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: Zaimek odmienia się jakby był rodzaju męskiego i nadaje następującym po nim czasownikom formę rodzaju męskiego ("ktoś zrobił", nie: *"ktoś zrobiła", *"ktoś zrobiło" itd.), mimo iż może określać również wyrazy rodzaju żeńskiego, nijakiego oraz liczby mnogiej. W przypadku konieczności podkreślenia rodzaju wykonawcy można użyć wyrazów któryś, któraś, któreś.
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) someone, somebody (sb.)
- chorwacki: (1.1) netko
- dolnołużycki: (1.1) něcht, něchten
- duński: (1.1) nogen (ng.)
- esperanto: (1.1) iu
- fiński: (1.1) joku
- francuski: (1.1-2) quelqu'un
- górnołużycki: (1.1) něchtó
- grecki: (1.1-2) κάποιος
- hiszpański: (1.1-2) alguien
- interlingua: (1.1) alcuna, alicuna f
- islandzki: (1.1) einhver
- kaszubski: (1.1) chtos
- niemiecki: (1.1) jemand (jem.)
- perski: (1.1) یکی (yekī)
- rosyjski: (1.1) кто–то
- szwedzki: (1.1) någon
- ukraiński: (1.1) хтось
- włoski: (1.1) qualcuno
