ktoś
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] ktoś (język polski)
- znaczenia:
zaimek nieokreślony
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza mianownik ktoś dopełniacz kogoś celownik komuś biernik kogoś narzędnik kimś miejscownik kimś wołacz ktoś
- przykłady:
- (1.1) Czy ktoś mógłby tu posprzątać?
- (1.2) Nasz wykładowca to jest dopiero ktoś - rok temu dostał Nobla!
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) kto, ktokolwiek; tylko w konstrukcjach pytających któż
- antonimy:
- (1.1) nikt
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Zaimek odmienia się jakby był rodzaju męskiego i nadaje następującym po nim czasownikom formę rodzaju męskiego („ktoś zrobił”, nie: *„
ktoś zrobiła”, *„ktoś zrobiło” itd.), mimo iż może określać również wyrazy rodzaju żeńskiego, nijakiego oraz liczby mnogiej. W przypadku konieczności podkreślenia rodzaju wykonawcy można użyć wyrazów któryś, któraś, któreś.
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) someone, somebody (sb)
- arabski: (1.1) واحد
- chorwacki: (1.1) netko
- dolnołużycki: (1.1) něcht, něchten
- duński: (1.1) nogen (ng)
- esperanto: (1.1) iu
- fiński: (1.1) joku
- francuski: (1.1-2) quelqu'un
- górnołużycki: (1.1) něchtó
- hiszpański: (1.1) alguien; (1.2) alguien
- interlingua: (1.1) alcuna, alicuna f, alicuno
- islandzki: (1.1) einhver
- japoński: (1.1) 誰か (だれか)
- jidysz: (1.1) עמעץ (emec), עמעצער (emecer)
- kaszubski: (1.1) chtos
- niemiecki: (1.1) jemand (jem.)
- nowogrecki: (1.1) κάποιος; (1.2) κάποιος
- perski: (1.1) یکی (yekī)
- pruski: (1.1) ainunts
- rosyjski: (1.1) кто-то, кто-нибудь
- szwedzki: (1.1) någon
- ukraiński: (1.1) хтось
- wilamowski: (1.1) imyt
- włoski: (1.1) qualcuno, uno; (1.2) qualcuno
- źródła:
