kosa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: kósa

Spis treści 1 kosa (język polski) 2 kosa (język chorwacki) 3 kosa (język górnołużycki) 4 kosa (język suahili)

[edytuj] kosa (język polski)

wymowa: IPA: [ˈkɔsa]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) narzędzie do ścinania zbóż (ostrze na długim kiju)

(1.2) gwara więzienna nóż

(1.3) pot. potocznie osoba wymagająca w stosunku do innych, często o nauczycielach

(1.4) przest. przestarzałe włosy, grzywa^[1]

(1.5) przest. przestarzałe warkocz^[1]

rzeczownik, rodzaj męski

(2.1) D. dopełniacz B. biernik lp liczba pojedyncza zob. zobacz → kos

odmiana: lp liczba pojedyncza kos|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm liczba mnoga kos|y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Obecnie kosami tnie się już tylko trawy; zboża ścina kombajn.

(1.2) ...następnie kupuje kosę w brzuch (spływa to po nim jak po kaczce), jednym typem rzuca o siatkę, drugiemu wbija pięść w trzewia, podnosi go do góry, rzuca... (z Internetu)

(1.3) Z naszej nauczycielki biologii to była niezła kosa.

(1.4) Hjena grzywę abo kosę ma na szyi. (Walerian Otwinowski)

składnia:
kolokacje: (1.1) klepać ~ę; (1.4) ~a lwa
synonimy: (1.1) gwara więzienna kosior; zobacz też: nóż
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. rzeczownik kosynier, koszenie; czas. czasownik kosić/skosić
związki frazeologiczne: (1.1) trafiła kosa na kamień; (1.2) sprzedać komuś kosę → uderzyć kogoś nożem
etymologia: (1.4,5) por. коса
uwagi: tłumaczenia:

(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → nóż

• angielski: (1.1) scythe
• dolnołużycki: (1.1) kósa f rodzaj żeński
• duński: (1.1) le w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) falĉilo
• francuski: (1.1) faux f rodzaj żeński; (1.2) surin m rodzaj męski, schlass m rodzaj męski
• górnołużycki: (1.1) kosa f rodzaj żeński
• grecki: (1.1) κόσα f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) guadaña f rodzaj żeński
• interlingua: (1.1) falce
• jidysz: (1.1) קאָסע f rodzaj żeński (kose)
• niemiecki: (1.1) Sense f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) коса f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) lie w rodzaj wspólny

źródła:

1. ↑ ^{1,0 1,1} hasło kosa w: Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. II, s. 487-488, Warszawa 1900–1927.

[edytuj] kosa (język chorwacki)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) włosy

(1.2) kosa (rzadko)

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza D. dopełniacz kose; lm liczba mnoga M. mianownik kose przykłady:

(1.1) On voli kad žena ima dugu kosu. → On lubi, jak kobieta ma długie włosy.

(1.2) Uzmi kosu i pokosi travu! → Weź kosę i skoś trawę!

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] kosa (język górnołużycki)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kosa

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] kosa (język suahili)

wymowa:
znaczenia:
czasownik

(1.1) błądzić

(1.2) brakować

odmiana: (1.1) jak czasowniki regularne zakończone samogłoską a; formy podstawowe przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: