pani

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: paní

[edytuj] pani (język polski)

wymowa: wymowa ^?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

(1.2) władczyni

(1.3) pracodawczyni dla służby

(1.4) bogini

odmiana: lp liczba pojedyncza pani, ~, ~, ~ą, ~ą, ~, ~; lm liczba mnoga ~e, pań, ~om, ~e, ~ami, ~ach, ~e przykłady:

(1.1) Niech pani usiądzie.

składnia:
kolokacje: (1.1) proszę pani; panowie i panie; panie na lewo, panowie na prawo
synonimy: (1.1) kobieta
antonimy: (1) pan; (1.2) poddany; (1.3) służący
wyrazy pokrewne: (1.2) rzecz. rzeczownik panowanie; (1.2) czas. czasownik panować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) madam
• białoruski: (1.1) спадарыня f rodzaj żeński, (1.2-3) пані f rodzaj żeński; (1.4) багіня f rodzaj żeński
• dolnołużycki: (1.1) kněni f rodzaj żeński
• duński: (1.1) De, fru
• francuski: (1.1) vous; dame f rodzaj żeński, madame f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) usted
• islandzki: (1.1) þér; frú f rodzaj żeński
• łaciński: (1.1-3) domina f rodzaj żeński; (1.4) dea f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Sie; (1.1-4) Frau f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) вы; (1.3) хозяйка f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) signora f rodzaj żeński