pani

pani (język polski)

pani (1.5)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈpãɲi], AS: [pãńi], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

(1.2) władczyni

(1.3) pracodawczyni dla służby

(1.4) bogini

(1.5) środ. środowiskowy uczn. uczniowskie nauczycielka, zwłaszcza wychowawczyni

odmiana:

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	pani	panie
dopełniacz	pani	pań
celownik	pani	paniom
biernik	panią	panie
narzędnik	panią	paniami
miejscownik	pani	paniach
wołacz	pani	panie

przykłady:

(1.1) Niech pani usiądzie.

składnia:

kolokacje:

(1.1) proszę pani • panowie i panie • panie na lewo, panowie na prawo

(1.5) nasza pani • pani mojego syna

synonimy:

(1.1) kobieta

antonimy:

(1.1) pan

(1.2) poddany

(1.3) służący

wyrazy pokrewne:

(1.2) rzecz. rzeczownik panowanie

(1.2) czas. czasownik panować

związki frazeologiczne:

(1.5) jesteś u pani

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) madam, Mrs, lady
• arabski: (1.1) آنسة f rodzaj żeński (1.2) ربة f rodzaj żeński
• białoruski: (1.1) спадарыня f rodzaj żeński, (1.2-3) пані f rodzaj żeński; (1.4) багіня f rodzaj żeński
• dolnołużycki: (1.1) kněni f rodzaj żeński
• duński: (1.1) De, fru
• francuski: (1.1) vous; dame f rodzaj żeński, madame f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) usted
• islandzki: (1.1) þér; frú f rodzaj żeński
• łaciński: (1.1-3) domina f rodzaj żeński; (1.4) dea f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Sie; (1.1-4) Frau f rodzaj żeński
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1) вы; (1.3) хозяйка f rodzaj żeński
• turecki: (1.1) abla
• wilamowski: fraoj
• włoski: (1.1) signora f rodzaj żeński

źródła: