miasto
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] miasto (język polski)
wymowa: IPA: [ˈmʲastɔ] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) znaczny obszar planowo zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze
- (1.2) mieszkańcy takiego obszaru
- (1.3) centrum, główne miejsce miasta (1.1)
odmiana: (1.1) lp miast|o, ~a, ~u, ~o, ~em, mieście, ~o; lm miast|a, ~, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a; (1.2-3) lp jak (1.1); blm przykłady:
- (1.1) Do miasta przyjechał cyrk.
- (1.2) Całe miasto wyległo na rynek.
- (1.3) Muszę pojechać na miasto i załatwić kilka rzeczy.
składnia:
kolokacje: (1.1) mieszkać/być w mieście, jechać do miasta; nazwa miasta; (1.3) jechać na/w miasto lub do miasta; plan miasta
synonimy: (1.1) miejscowość, metropolia
antonimy: (1.1) wieś
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. zdrobn. miasteczko, mieścina; przym. miejski, miastowy
związki frazeologiczne:
etymologia: niejasna, ale słowo mocno związane ze słowem: miejsce
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1-3) city, town
- arabski: (1.1) مدينة (madīna) f
- aramejski: (1.1) ܡܕܝܼܢ̄ܬܵܐ
- białoruski: (1.1) горад m
- bułgarski: (1.1) град m
- chiński: (1.1) 城 (chéng), 城市 (chéngshì)
- chorwacki: (1.1) grad
- czeski: (1.1) město
- czuwaski: (1.1) хула
- dolnołużycki: (1.1) město
- duński: (1.1) by w
- esperanto: (1.1) urbo
- fiński: (1.1) kaupunki
- francuski: (1.1) ville f
- górnołużycki: (1.1) město
- grecki: (1.1) πόλη f
- hebrajski: (1.1) עיר f (ir)
- hiszpański: (1.1) ciudad f
- holenderski: (1.1-3) stad f
- ido: (1.1) urbo
- islandzki: (1.1) borg f, bær m
- japoński: (1.1) 都市
- łaciński: (1.1) urbs f
- łotewski: (1.1) pilsēta f
- niemiecki: (1.1-3) Stadt f
- norweski (bokmål): (1.1-3) by m
- połabski: (1.1) vaikă
- portugalski: (1.1) cidade f; (1.3) centro (da cidade) m
- rosyjski: (1.1) город m (gorod)
- słowacki: (1.1-3) mesto n
- sranan tongo: (1.1) foto
- staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) градъ (grádŭ)
- suahili: (1.1) mji
- ukraiński: (1.1) місто n
- węgierski: (1.1) város
- włoski: (1.1) città