miasto

miasto (język polski)

miasto (1.1)

miasto (1.3)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈmʲjastɔ], AS: [mʹi ̯asto], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze

(1.2) pot. potocznie mieszkańcy takiego obszaru

(1.3) pot. potocznie centrum, główne miejsce miasta (1.1)

(1.4) pot. potocznie władze administracyjne miasta (1.1)

(1.5) adm. administracja miejscowość, która otrzymała prawa miejskie

przyimek

(2.1) przest. przestarzałe, przestarzały zamiast

odmiana:

(1.1-5)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	miasto	miasta
dopełniacz	miasta	miast
celownik	miastu	miastom
biernik	miasto	miasta
narzędnik	miastem	miastami
miejscownik	mieście	miastach
wołacz	miasto	miasta

(1.2-4)

 

przypadek	liczba pojedyncza
mianownik	miasto
dopełniacz	miasta
celownik	miastu
biernik	miasto
narzędnik	miastem
miejscownik	mieście
wołacz	miasto

przykłady:

(1.1) Do miasta przyjechał cyrk.

(1.2) Całe miasto wyległo na rynek.

(1.3) Muszę pojechać na miasto i załatwić kilka rzeczy.

(2.1) W czas zaś czegoś użyć, tj. być rozumnie rozumnym, w czas coś uczuć to znaczy mieć dwa serca miasto jednego – przed czasem to jest fanfaronada – po czasie to jest śmieszność.

składnia:

kolokacje:

(1.1) mieszkać / być w mieście, jechać do miasta • nazwa miasta • zima w mieście, miasto-państwo

(1.3) jechać na / w miasto lub do miasta • plan miasta

synonimy:

(1.1) metropolia

(1.3) centrum

(1.4) magistrat

antonimy:

(1.1) wieś

(1.3) peryferia

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik mieszczuch, mieszczanin

(1.1) zdrobn. zdrobniale miasteczko, mieścina

przym. przymiotnik miejski, miastowy

związki frazeologiczne:

jechać do miasta • miasto umarłych

etymologia:

niejasna, ale słowo mocno związane ze słowem: miejsce

uwagi:

tłumaczenia:

(2.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: zamiast

• angielski: (1.1-3) city, town
• arabski: (1.1) بلدة ,مدينة
• aramejski: (1.1) ܡܕܝܼܢ̄ܬܵܐ
• baskijski: (1.1) hiri
• białoruski: (1.1) горад m rodzaj męski
• bułgarski: (1.1) град m rodzaj męski
• chiński: (1.1) 城 (chéng), 城市 (chéngshì)
• chorwacki: (1.1) grad
• czeski: (1.1) město
• czuwaski: (1.1) хула
• dolnołużycki: (1.1) město
• dolnośląski: (1.1-3) Stoadt
• duński: (1.1) by w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) urbo
• fiński: (1.1) kaupunki
• francuski: (1.1) ville f rodzaj żeński
• górnołużycki: (1.1) město
• hawajski: (1.1) kūlanakauhale
• hebrajski: (1.1) עיר f rodzaj żeński (ir)
• hindi: (1.1) शहर
• hiszpański: (1.1) ciudad f rodzaj żeński
• holenderski: (1.1-3) stad f rodzaj żeński
• ido: (1.1) urbo
• islandzki: (1.1) borg f rodzaj żeński, bær m rodzaj męski
• japoński: (1.1) 都市
• kabylski: (1.1) tamdint
• koreański: (1.1) 도시
• litewski: (1.1) miestas m rodzaj męski
• łaciński: (1.1) urbs f rodzaj żeński
• łotewski: (1.1) pilsēta f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1-3) Stadt f rodzaj żeński
• norweski (bokmål): (1.1-3) by m rodzaj męski
• nowogrecki: (1.1) πόλη f rodzaj żeński
• ormiański: (1.1) քաղաք
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• połabski: (1.1) vaikă
• portugalski: (1.1) cidade f rodzaj żeński; (1.3) centro (da cidade) m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) город m rodzaj męski (gorod)
• słowacki: (1.1-3) mesto n rodzaj nijaki
• sranan tongo: (1.1) foto
• staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) градъ (grádŭ)
• suahili: (1.1) mji
• szwedzki: (1.1) stad w rodzaj wspólny
• tajski: (1.1) นคร, เมือง, กรุง, ตัวเมือง, เมืองใหญ่
• ukraiński: (1.1) місто n rodzaj nijaki
• węgierski: (1.1) város
• wilamowski: (1.1) śtaod, śtod
• włoski: (1.1) città

źródła: