il

il (język azerski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) rok

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

il (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem przyrostkowy

(1.1) narzędzie

odmiana:

przykłady:

(1.1) tondi → strzyc → tondilo → nożyce

(1.1) pafi → strzelać → pafilo → strzelba

(1.1) haki → rąbać → hakilo → siekiera

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

rzecz. rzeczownik ilo, ilaro, ilujo

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

il (język francuski)

wymowa:

IPA: [il] wymowa

znaczenia:

zaimek osobowy

(1.1) on (trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski)

odmiana:

(1.1) le (l'), lui

przykłady:

(1.1) Il m'aime. → (On) mnie kocha.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: je • tu • elle • nous • vous • ils • elles

źródła:

il (interlingua)

wymowa:

znaczenia:

zaimek

(1.1) ono, to

odmiana:

przykłady:

(1.1) Il niva. → Pada śnieg.

składnia:

często w funkcji podmiotu ukrytego

(3. osoba liczby pojedynczej)

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

il (język włoski)

wymowa:

znaczenia:

rodzajnik określony rodzaju męskiego liczby pojedynczej

(1.1) wyraz nietłumaczony

odmiana:

(1.1) lm liczba mnoga i

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

• zobacz też: un
• zobacz też: il • i • lo • gli • la • le
• używa się przed wyrazami zaczynającymi się na spółgłoskę, z wyjątkiem: gn, pn, ps, x, z oraz s przed spółgłoską
• w połączeniu z przyimkami: a, con, da, di, in, per, su tworzy przyimki ściągnięte: al, col, dal, del, nel, pel, sul

źródła: