Pan
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] Pan (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) rel. bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie
- (1.2) mit. gr. bóg pasterzy, przedstawiany jako człowiek z koźlimi nogami i rogami; zob. też Pan (mitologia) w Wikipedii
- (1.3) grzecznościowa wersja formy "pan"[1]
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza mianownik Pan dopełniacz Pana celownik Panu biernik Pana narzędnik Panem miejscownik Panu wołacz Panie
- przykłady:
- (1.1) Wysławiajcie Pana, bo jest dobry. (Ps 106, 1)
- (1.2) Zwrot „paniczny strach” pochodzi od Pana – pół-kozła, pół-człowieka – który miał swoim krzykiem wzbudzać wśród ludzi strach.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) Pan Bóg, Bóg, Bóg Ojciec, Jahwe, Elohim, Stwórca, Wszechojciec, Wszechwładny
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- (1.2) fletnia Pana
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) Lord; (1.2) Pan
- arabski: (1.1) الرب m; (1.3) سيد
- białoruski: (1.1) Госпадзь
- dolnołużycki: (1.1) kněz m
- duński: (1.1) Herre
- francuski: (1.1) Seigneur m; (1.2) Pan
- górnołużycki: (1.1) knjez m
- hiszpański: (1.1) señor
- holenderski: (1.1) Heer
- japoński: (1.1) 様 (さま)
- jidysz: (1.1) אדוני m (adonaj)
- łaciński: (1.1) Dominus m; (1.2) Pan m, Faunus m
- niemiecki: (1.1) Herr m
- nowogrecki: (1.1) Κύριος m; (1.2) Παν m
- portugalski: (1.1) Senhor m
- rosyjski: (1.1) Господ (Бог) m
- słowacki: (1.1) Pán m
- źródła:
- ↑ grzecznościowa wielka litera w: Poradnia językowa PWN.
[edytuj] Pan (język angielski)
- wymowa:
- wymowa amerykańska
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- (1.1) In Roman mythology, Pan's counterpart was Faunus. → W mitologii rzymskiej odpowiednikiem Pana był Faun. (Wikipedia)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- (1.1) Pan flute
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
