chcieć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] chcieć (język polski)
wymowa: IPA: /xʨɛʨ/ posłuchaj
znaczenia:
czasownik modalny
odmiana: (1.1) chc|ieć, koniugacja VIIa, różnice: w czasie teraźniejszym wymiana i→e w końcówkach (chcesz, chce itd.), tryb rozkazujący chciej, chciejmy, chciejcie; aspekt dokonany zechcieć
przykłady:
składnia: (1.1) chcieć +B., nie chcieć +D., (nie) chcieć zrobić coś/czegoś
kolokacje: (1.1) chce mi się spać/jeść/... = jestem senny/głodny/... = chcę spać/jeść/...
synonimy: (1.1) pragnąć, pożądać, mieć chęć, mieć ochotę, odczuwać brak, potrzebować, życzyć sobie, pot. mieć chrapkę, napalić się
antonimy: (1.1) nie chcieć, nie pragnąć, odmawiać, rezygnować
wyrazy pokrewne: (1.1) aspekt dokonany zechcieć, zob. chęć
związki frazeologiczne: (1.1) dla chcącego nic trudnego, chcąc nie chcąc, niech się dzieje, co chce
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) want, like
- chorwacki: (1.1) htjeti
- czeski: (1.1) chtít
- dolnołużycki: (1.1) kśěś
- duński: (1.1) ville
- esperanto: (1.1) voli
- francuski: (1.1) vouloir
- górnołużycki: (1.1) chcyć
- grecki: (1.1) θέλω
- hiszpański: (1.1) querer
- holenderski: (1.1) willen
- islandzki: (1.1) vilja
- jidysz: (1.1) וועלן
- niemiecki: (1.1) wollen
- norweski (bokmål): (1.1) ville
- norweski (nynorsk): (1.1) vilje
- rosyjski: (1.1) хотеть
- szwedzki: (1.1) vilja
- tetum: (1.1) hakarak
- włoski: (1.1) volere

