pytanie
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
en:pytanie fr:pytanie it:pytanie tr:pytanie zh:pytanie
[edytuj] pytanie (język polski)
wymowa: IPA: [pɨˈtaɲɛ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji
- (1.2) zagadnienie, problem
- (1.3) rzecz. odczas. zob. → pytać
odmiana: (1) lp pytani|e, ~a, ~u, ~e, ~em, ~u, ~e; lm ~a, pytań, ~om, ~a, ~ami, ~ach, ~a przykłady:
- (1.1) To pytanie jest zbyt osobiste; odmawiam odpowiedzi.
- (1.2) „Być, albo nie być – oto jest pytanie!” (W. Szekspir, Hamlet)
- (1.3) Pytanie nieznajomych o takie rzeczy jest nieuprzejme!
składnia:
kolokacje: zadawać ~; odpowiadać na ~
synonimy: (1.2) zagadnienie, problem
antonimy: (1.1) odpowiedź
wyrazy pokrewne: czas. pytać; rzecz. pytajnik m; zdrobn. pytanko n
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) question; (1.3) questioning
- chorwacki: (1.1) pitanje n
- czeski: (1.1-2.) otázka f
- dolnołużycki: (1.1) pšašanje n
- duński: (1.1) spørgsmål n
- francuski: (1.1-2) question f
- górnołużycki: (1.1) prašenje n
- grecki: (1.1) ερώτηση f
- hiszpański: (1.1-2) pregunta f; (1.2) cuestión f; (1.3) interrogar m
- islandzki: (1.1) spurning f
- japoński: (1.2) 問題 (もんだい)
- jidysz: (1.1) פֿרעג m (freg)
- lombardzki: (1.1) dumaant
- niemiecki: (1.1) Frage f
- norweski (bokmål): (1.1) spørsmål n
- rosyjski: (1.1-2) вопрос m; (1.3) спрашивание n
- szwedzki: (1.1) fråga w
- węgierski: (1.1-2) kérdés
- włoski: (1.1) domanda f