trawa

trawa (język polski)

trawa (1.1)

trawa (1.2)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈtrava], AS: [trava]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot. botanika roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach; zob. zobacz też wiechlinowate w Wikipedii

(1.2) pot. potocznie marihuana

odmiana:

(1.1-2)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	trawa	trawy
dopełniacz	trawy	traw
celownik	trawie	trawom
biernik	trawę	trawy
narzędnik	trawą	trawami
miejscownik	trawie	trawach
wołacz	trawo	trawy

przykłady:

(1.1) Jutro muszę skosić trawę przed domem.

(1.2) Nie palę trawy.

składnia:

kolokacje:

zielona trawa • niska / wysoka trawa • skoszona trawa

synonimy:

(1.1) darń, murawa, trawnik

(1.2) cannabis, gandzia, trawka, konopie indyjskie, ziele, zioło

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik trawnik m rodzaj męski, trawożerca m rodzaj męski

zdrobn. zdrobniale trawka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik trawiasty

związki frazeologiczne:

hokej na trawie • mowa-trawa • dawniej lepiej bywało i trawa lepiej rosła • na Święty Józek czasem śniegu, a czasem trawy wózek • wiedzieć co w trawie piszczy • zielony jak trawa na wiosnę

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) grass; (1.2) weed
• chorwacki: (1.1-2) trava f rodzaj żeński
• duński: (1.1) græs n rodzaj nijaki; (1.2) græs n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) herbo
• francuski: (1.1-2) herbe f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1-2) hierba f rodzaj żeński
• irlandzki: (1.1) féar m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) gras n rodzaj nijaki
• jidysz: (1.1) גראָז n rodzaj nijaki (groz)
• niemiecki: (1.1) Gras n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1-2) χόρτο n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1-2) трава f rodzaj żeński
• słowacki: (1.1-2) tráva f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) gräs n rodzaj nijaki
• ukraiński: (1.1) трава f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) fű
• wilamowski: (1.1) gros
• włoski: (1.1) erba f rodzaj żeński

źródła: