trawa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

trawa (język polski)[edytuj]

trawa (1.1)
trawa (1.2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈtrava], AS[trava]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) bot.  roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach; zob.  też wiechlinowate w Wikipedii
(1.2) pot.  marihuana
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Jutro muszę skosić trawę przed domem.
(1.2) Nie palę trawy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) zielona trawa • niska / wysoka trawa • skoszona trawa • hokej na trawie
(1.2) brazylijska / holenderska trawa • jarać / zajarać trawę • palić / zapalić trawę • kupić / sprzedać trawę • hodować / uprawiać trawę
synonimy:
(1.1) darń, murawa, trawnik
(1.2) boba, cannabis, gandzia, grass, konopie indyjskie, maria konopnicka, marycha, maryśka, trawka, ziele, zielone, zioło, ziółko
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  trawnik m , trawożerca m 
zdrobn.  trawka f 
przym.  trawiasty
związki frazeologiczne:
dawniej lepiej bywało i trawa lepiej rosłamowa-trawana Święty Józek czasem śniegu, a czasem trawy wózekwiedzieć, co w trawie piszczyzielony jak trawa na wiosnę
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: