jej
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] jej (język polski)
- wymowa:
- IPA: [jɛ̇j], AS: [i ̯ėi ̯], zjawiska fonetyczne: podw. art. wymowa
- znaczenia:
zaimek dzierżawczy
zaimek osobowy, forma pochodna
wykrzyknik
- odmiana:
- nieodm.; zobacz też: Aneks:Język polski - zaimki
- przykłady:
- (1.1) Możesz mi dać jej numer telefonu?
- (2.1) Moja żona jest bardzo uczuciowa – gdy oglądamy romanse zawsze zbiera się jej na płacz.
- (3.1) Jej, zapomniałam wyłączyć żelazko.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- tłumaczenia:
- albański: (1.1) të saj
- angielski: (1.1) her, hers
- arabski: لها
- czeski: (1.1) její
- dolnołużycki: (1.1) jeje
- duński: (1.1) hendes
- esperanto: (1.1) ŝia
- francuski: (1.1) son, sa
- górnołużycki: (1.1) jeje
- hiszpański: (1.1) su, suyo
- islandzki: (1.1) hennar
- japoński: (1.1) 彼女の (かのじょの)
- łaciński: (1.1) sua
- niemiecki: (1.1) ihr
- nowogrecki: (1.1) της
- polski język migowy:
(w zapisie )
- słowacki: (1.1) jej
- szwedzki: (1.1) hennes
- ukraiński: (1.1) її
- wilamowski: jer
- źródła:
[edytuj] jej (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
zaimek osobowy
wykrzyknik
- (2.1) jej, ojej
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
