kupować
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kupować (język polski)
wymowa: IPA: [kuˈpɔvaʨ] wymowa
znaczenia:
czasownik przechodni
- (1.1) nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy
- (1.2) pozyskiwać w ten sposób zawodnika z innego [[klubu
- (1.3) kupujący w użyciu rzeczownikowym klient
- (1.4) pot. zaakceptować[1]
- (1.5) pot. dać się oszukać
odmiana: (1.1) kup|ować, koniugacja IV; (1.2) tylko w formie imiesłowu przykłady:
- (1.1) Wczoraj kupiliśmy nowy samochód.
- (1.2) Nowy piłkarz został zakupiony przez władze klubu.
- (1.3) Rano w sklepie nie ma wielu kupujących.
- (1.4) Wymyśl coś lepszego, oni nie kupią tej wersji wydarzeń.
- (1.5) Wczoraj mu to powiedziała, a on to kupił.
składnia: (1.1) kupować + B. (nie ~ + D.) od + D./w + Ms. za + B.; (1.4) kupować + B.
kolokacje: (1.1) kupować samochód/dom/ziemniaki/gazetę/... od kogoś, w sklepie/supermarkecie/barze/... za pieniądze/100 złotych/...; kupić coś na raty/za gotówkę; kupić drogo/tanio
synonimy: (1.1) płacić, nabywać; (1.3) klient, konsument
antonimy: (1.1) sprzedawać; kraść
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. kupowanie, kupiec, kupno, zakup; czas. dk. kupić
związki frazeologiczne: (1.1) kupować kota w worku
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- abchaski: (1.1) аахәара
- angielski: (1.1) buy; (1.2) buyer
- bułgarski: (1.1) купя
- chorwacki: (1.1) ndk kupovati, dk kupiti
- czeski: kupovat
- dolnołużycki: (1.1) kupowaś
- duński: (1.1) købe
- esperanto: (1.1) aĉeti
- fiński: (1.1) ostaa
- francuski: (1.1) acheter
- fryzyjski: (1.1) keapje
- grecki: (1.1) αγοράζω
- hiszpański: (1.1) comprar
- holenderski: (1.1) kopen; (1.2) klant
- ido: (1.1) komprar
- interlingua: (1.1) comprar, emer
- islandzki: (1.1) kaupa
- japoński: (1.1) 買う (かう, kau), 購入する (こうにゅうする)
- koreański: (1.1) 사다 (sada)
- łaciński: (1.1) emere
- niemiecki: (1.1) kaufen
- norweski (bokmål): (1.1) kjøpe
- portugalski: (1.1) comprar
- rosyjski: (1.1) ndk покупать, dk купить
- słowacki: (1.1) kupovať
- szwedzki: (1.1) köpa
- ukraiński: (1.1) купувати
- węgierski: (1.1) elad, vásárol
- włoski: (1.1) comprare
źródła:
- ↑ Maciej Czeszewski, Słownik polszczyzny potocznej, s. 146, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14631-1, ISBN 978-83-01-14631-3.