musieć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] musieć (język polski)
wymowa: IPA: [ˈmuɕɛʨ] wymowa
znaczenia:
czasownik modalny
- (1.1) być zobowiązanym do zrobienia czegoś
- (1.2) potrzebować zrobić coś
- (1.3) zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami
odmiana: (1) mus|ieć, koniugacja VIIa; różnice: czas teraźniejszy 1 os. lp, 3 os. lm. oraz imiesłów przymiotnikowy czynny s → sz przykłady:
- (1.1) Muszę na jutro napisać artykuł.
- (1.2) Musicie zabrać ze sobą zapasy na drogę, inaczej będziecie głodni.
- (1.3) Musisz być bardzo zmęczony po tej podróży.
składnia: ~ + czas.
kolokacje:
synonimy: (1.2) potrzebować
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. mus m, przymus m; czas. przymuszać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: W odróżnieniu od np. języka angielskiego, nie musieć oznacza brak konieczności zrobienia czegoś, a nie konieczność nie zrobienia tego. tłumaczenia:
- albański: (1.1) duhet
- angielski: (1.1) must, have to; (1.2) need to; (1.3) must
- chorwacki: (1.1) morati
- dolnołużycki: (1.1) musaś
- duński: (1.1) skulle, måtte; (1.2) behøve
- esperanto: (1.1) devi
- francuski: (1.1) devoir
- hiszpański: (1.1) deber; (1.2) tener que
- holenderski: (1.1,2) moeten
- interlingua: (1.1) deber
- niemiecki: (1.1,3) müssen; (1.2) brauchen
- norweski (bokmål): (1.1) måtte
- rosyjski: нужно, должен
- włoski: (1.1) dovere