jedno

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] jedno (język polski)

wymowa:
IPA[ˈjɛdnɔ], AS[i ̯edno] wymowa ?/i
znaczenia:

partykuła

(1.1) daw.  jedynie, tylko[1]

liczebnik główny

(2.1) n  zob. : jeden
odmiana:
przykłady:
(1.1) Bo nie maszci zboża inszego pożyteczniejszego, jedno żyto, pszenica, jęczmyk miły a owies. (Mikołaj Rej, Żywot człowieka poczciwego; pisownia współczesna)
(2.1) Wyobraź sobie kochana, że w tym placku jest tylko jedno jajko.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) daw.  jeno
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. III, s. 369, Państwowe Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1958–1969.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach