tylko
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] tylko (język polski)
wymowa: IPA: /ˈtɨlkɔ/ wymowa
znaczenia:
partykuła
- (1.1) oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie
spójnik
- (2.1) łączy frazy o przeciwstawnym znaczeniu lub wyodrębnia dany element
składnia:
kolokacje: ~ że
synonimy: (1.1) ino, przest. jeno, wyłącznie; (2.1) ale
antonimy:
związki frazeologiczne: tylko co
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) only
- arabski: (1.1) فقط (fáqaʈ)
- białoruski: (1.1) толькі
- chorwacki: (1.1) samo; (2.1) nego
- dolnołużycki: (1.1) jano
- duński: (1.1) kun
- esperanto: (1.1) nur
- francuski: (1.1) seulement; (1.2) mais
- friulski: (1.1) dome
- górnołużycki: (1.1) jenož
- grecki: (1.1) μόνο; (1.2) αλλά
- gruziński: (1.1) მხოლოდ
- hebrajski: (1.1) רק (rak)
- hiszpański: (1.1) sólo, solamente; (1.2) sino
- holenderski: (1.1) alleen, slechts
- islandzki: (1.1) bara
- jidysz: (1.1), (2.1) נאָר (nor)
- kaszubski: (1.1), (2.1) blós, leno
- łaciński: (1.1) solum, solummode
- niemiecki: (1.1) nur
- norweski (bokmål): (1.1) bare
- norweski (nynorsk): (1.1) berre
- rosyjski: (1.1) только
- słowacki: (1.1) len
- szwedzki: (1.1) bara, endast, enbart, blott
- ukraiński: (1.1) тільки, лише; (2.1) тільки
- wenecki: (1.1) solo, domè
- węgierski: (1.1) csak
- włoski: (1.1) solo, solamente