butelka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] butelka (język polski)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców
odmiana: (1.1) lp butel|ka, ~ki, ~ce, ~kę, ~ką, ~ce, ~ko; lm ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) butelka mleka/piwa/soku/wina...; stłuc butelkę; butelka ma szyjkę i denko
synonimy: (1.1) butla, flaszka, fiolka, flakon, karafka
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz. butla, butelczyna, buteleczka; czas. butelkować; przym. butelkowy
związki frazeologiczne: (1.1) butelka lejdejska, nabić w butelkę
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bottle
- chorwacki: (1.1) boca f
- duński: (1.1) flaske w
- esperanto: (1.1) botelo
- francuski: (1.1) bouteille f
- grecki: (1.1) μπουκάλι n
- hiszpański: (1.1) botella f
- interlingua: (1.1) bottilia
- islandzki: (1.1) flaska f
- jidysz: (1.1) פֿלאַש f (flasz)
- niemiecki: (1.1) Flasche f
- norweski (bokmål): (1.1) flaske m/f
- portugalski: (1.1) garrafa f
- rosyjski: (1.1) бутылка f
- szwedzki: (1.1) butelj w; flaska w
- tetum: (1.1) botir
- ukraiński: (1.1) пляшка f
- węgierski: (1.1) üvegpalack, palack
- włoski: (1.1) bottiglia f