butelka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
butelka (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik butelka butelki dopełniacz butelki butelek celownik butelce butelkom biernik butelkę butelki narzędnik butelką butelkami miejscownik butelce butelkach wołacz butelko butelki
- składnia:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. butla, butelczyna, buteleczka
- czas. butelkować
- przym. butelkowy
- związki frazeologiczne:
- (1.1) butelka lejdejska • nabić kogoś w butelkę
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bottle
- arabski: (1.1) قنينة, زجاجة
- baskijski: (1.1) botila
- chorwacki: (1.1) boca f
- duński: (1.1) flaske w
- esperanto: (1.1) botelo
- francuski: (1.1) bouteille f
- hiszpański: (1.1) botella f
- interlingua: (1.1) bottilia
- islandzki: (1.1) flaska f
- jidysz: (1.1) פֿלאַש f (flasz)
- kazachski: (1.1) шөлмек
- niemiecki: (1.1) Flasche f
- norweski (bokmål): (1.1) flaske m/f
- nowogrecki: (1.1) μπουκάλι n
- portugalski: (1.1) garrafa f
- rosyjski: (1.1) бутылка f
- suahili: (1.1) chupa
- szwedzki: (1.1) butelj w; flaska w
- tetum: (1.1) botir
- ukraiński: (1.1) пляшка f
- węgierski: (1.1) üvegpalack, palack
- włoski: (1.1) bottiglia f
- źródła:
