jeden

jeden (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈjɛdɛ̃n], AS: [i ̯edẽn], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) liczba 1

rzeczownik

(2.1) cyfra 1

zaimek przymiotny

(3.1) sam, pojedynczy, bez nikogo/niczego innego

(3.2) jednaki, jednakowy

odmiana:

(3.1-2) lp liczba pojedyncza jeden m rodzaj męski, jedna f rodzaj żeński, jedno n rodzaj nijaki; lm liczba mnoga jedni m.-os. rodzaj męskoosobowy, jedne nm.-os. rodzaj niemęskoosobowy

przykłady:

(1.1) Jeden plus dwa równa się trzy.

(1.1) W całym bloku tylko jeden mieszkaniec ma telefon.

(2.1) Jeden-dwa to pięć w systemie trójkowym.

(2.1) Dziesięć jest zapisywane jako jeden-zero.

(3.1) Jeden by wszystkimi rządzić, jeden by wszystkie odnaleźć, / jeden by wszystkie zgromadzić, i w ciemności związać.

(3.2) Ta, czy tamta, jedna cholera.

składnia:

kolokacje:

(2.1) jeden jedyny

(3.2) wszystko jedno • jeden i ten sam • jedno i to samo

synonimy:

(2.1) jedynka

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik pojedynczy, jedyny

rzecz. rzeczownik jedynka f rodzaj żeński, jedynak m rodzaj męski, jedynaczka f rodzaj żeński, jedność f rodzaj żeński

part. partitivus jedynie

związki frazeologiczne:

co dwie głowy, to nie jedna • na jedno kopyto • czytać jednym tchem

etymologia:

uwagi:

liczebnik porządkowy pierwszy

zobacz też: jeden • dwa • trzy • cztery • pięć • sześć • siedem • osiem • dziewięć • dziesięć

por. porównaj raz • razowy • jedynka • jedność • jedyneczka • pojedynczy • jednoraki • solo • solista

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: 1

• angielski: (1.1, 2.1) one
• arabski: (1.1) وحيد ‏ (3.1) واحد
• francuski: (1.1) un; (3.1) seul
• hindi: एक
• hiszpański: (1.1) uno, un; (3.1) solo
• japoński: 一つ (ひとつ hitotsu), 一 (いち ichi)
• koreański: 하나, 일 (一)
• niemiecki: (1.1) eins; (2.1) Eins f rodzaj żeński; (3.1) allein(e)
• nowogrecki: (1.1, 3.1-2) ένας; (2.1) ένα n rodzaj nijaki
• portugalski: só, sozinho
• rosyjski: (1.1) один
• ukraiński: (1.1) один
• wilamowski: (1.1, 2.1) an; (3.1) ałan

źródła:

jeden (język czeski)

wymowa:

wymowa

znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) jeden

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik jednička f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

být spolu na jedné lodi

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Czeski - Liczebniki

źródła:

jeden (język kaszubski)

wymowa:

znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) nazwa liczby 1

(1.2) pewien, niejaki, jakiś

odmiana:

przykłady:

(1.1) Jeden ë jeden są dwa. → Jeden i jeden to dwa.

(1.2) Jednégò dnia. → Pewnego dnia.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

liczebnik porządkowy pierszi

liczebnik główny jednôsce

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: jeden • dwa • trzë • szterë • piãc • szesc • sétmë • òsmë • dzewiãc • dzesãc

źródła:

jeden (język niemiecki)

wymowa:

znaczenia:

zaimek

(1.1) zob. zobacz: jeder

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

jeden (język słowacki)

wymowa:

znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) jeden

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik jednotka f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

zobacz też: Indeks:Słowacki - Liczebniki

źródła: