dwa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] dwa (język polski)

wymowa: IPA: /dva/ wymowa ^?/i
znaczenia:
liczebnik główny

(1.1) liczba 2

rzeczownik

(2.1) cyfra 2

odmiana: (1.1) blp bez liczby pojedynczej lm liczba mnoga dw|a/~aj/~ie, ~óch, ~óm/~om, ~óch/~ie/~u/~a, ~oma, ~óch, ~a (zob. Uwagi) przykłady:

(1.1) Przy stole stoją dwa krzesła/stołki. Na tych krzesłach siedzi dwóch panów (=siedzą dwaj panowie).

(1.1) Po jeziorze pływają dwie kaczki. Nakarmimy te dwie kaczki?

(2.1) Dwadzieścia jest zapisywane jako dwa-zero

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) zapis arabski 2; zapis rzymski II
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) liczebnik zbiorowy dwoje; liczebnik główny dwanaście, dwadzieścia, dwieście; rzecz. rzeczownik dwójka; przym. przymiotnik podwójny
związki frazeologiczne: co dwie głowy, to nie jedna, dwa ognie, mądrej głowie dość dwie słowie
etymologia:
uwagi:

(1.1) liczebnik porządkowy drugi

zob. też: jeden ~ dwa ~ trzy ~ cztery ~ pięć ~ sześć ~ siedem ~ osiem ~ dziewięć ~ dziesięć

1. w rodzaju męskoosobowym używa się formy mianownika „dwaj” lub dopełniacza z czasownikiem lp („dwóch”), a w bierniku „dwu” lub „dwóch”; w rodzaju żeńskożywotnym używa się w mianowniku i bierniku „dwie”; w rodzaju niemęskoosobowym w mianowniku i w bierniku używa się „dwa”; 2. w celowniku dla wszystkich rodzajów formy ~óm i ~om są równorzędne

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle → 2

[edytuj] dwa (język dolnołużycki)

wymowa:
znaczenia:
liczebnik główny

(1.1) 2

odmiana: m rodzaj męski/f rodzaj żeński,n rodzaj nijaki: dwa/dwě, dweju, dwěma, dwa/dwě, dwěma, dwěma przykłady:

(1.1) Tam stojtej dwa stoła. → Tam stoją dwa krzesła.

(1.2) Na pólu źěłatej dwě źowći. → Na polu pracuje dwoje dziewcząt.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: liczebnik porządkowy drugi
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.1) dla rzeczowników plurale tantum stosuje się liczebnik dwóje; zobacz też: Indeks:Dolnołużycki - Liczebniki

[edytuj] dwa (język kaszubski)

wymowa:
znaczenia:
liczebnik główny

(1.1) dwa, 2

odmiana: przykłady:

(1.1) Dwa stółczi. → Dwa stołki.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:(1.1) liczebnik zbiorowy dwòje → dwoje; liczebnik główny dwanôsce → dwanaście, dwadzesce → dwadzieścia, dwasta → dwieście
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.1) używa się przy rzeczownikach męskich nieosobowych i nijakich; zobacz też: jeden ~ dwa ~ trzë ~ szterë ~ piãc ~ szesc ~ sétmë ~ òsmë ~ dzewiãc ~ dzesãc