dwa

dwa (język polski)

dwie (1.1) sowy

wymowa:

wymowa, IPA: [dva], AS: [dva]

znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) liczba 2

rzeczownik

(2.1) cyfra 2

odmiana:

(1.1) blp bez liczby pojedynczej lm liczba mnoga dw|a/~aj/~ie, ~óch, ~óm/~om, ~óch/~ie/~u/~a, ~oma, ~óch, ~a (zob. Uwagi)

przykłady:

(1.1) Przy stole stoją dwa krzesła. Na tych krzesłach siedzi dwóch panów (= siedzą dwaj panowie).

(1.1) Po jeziorze pływają dwie kaczki. Nakarmimy te dwie kaczki?

(2.1) Dwadzieścia jest zapisywane jako dwa-zero

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) zapis arabski 2; zapis rzymski II

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) liczebnik zbiorowy dwoje; liczebnik główny dwanaście, dwadzieścia, dwieście; rzecz. rzeczownik dwójka; przym. przymiotnik podwójny

związki frazeologiczne:

bez dwóch zdań • co dwie głowy, to nie jedna • dwa ognie • mądrej głowie dość dwie słowie • dwa kroki stąd • na dwoje babka wróżyła • druga strona medalu • upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu

etymologia:

uwagi:

(1.1) liczebnik porządkowy drugi

zobacz też: jeden • dwa • trzy • cztery • pięć • sześć • siedem • osiem • dziewięć • dziesięć

w rodzaju męskoosobowym używa się formy mianownika „dwaj” lub dopełniacza z czasownikiem lp („dwóch”), a w bierniku „dwu” lub „dwóch”; w rodzaju żeńskożywotnym używa się w mianowniku i bierniku „dwie”; w rodzaju niemęskoosobowym w mianowniku i w bierniku używa się „dwa”; w celowniku dla wszystkich rodzajów formy ~óm i ~om są równorzędne

por. porównaj duet • dwója • dwójka • dwójeczka • dwoisty • podwójny • dwojaki • para • parka • parować • dubel • dubler

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: 2

• arabski: (1.1) إثنان

źródła:

dwa (język dolnołużycki)

wymowa:

znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) 2

odmiana:

(1.1) m rodzaj męski/f rodzaj żeński,n rodzaj nijaki: dwa/dwě, dweju, dwěma, dwa/dwě, dwěma, dwěma

przykłady:

(1.1) Tam stojtej dwa stoła. → Tam stoją dwa krzesła.

(1.1) Na pólu źěłatej dwě źowći. → Na polu pracuje dwoje dziewcząt.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

liczebnik porządkowy drugi

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) dla rzeczowników plurale tantum stosuje się liczebnik dwóje; zobacz też: Indeks:Dolnołużycki - Liczebniki

źródła:

dwa (język kaszubski)

wymowa:

znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) dwa, 2

odmiana:

przykłady:

(1.1) Dwa stółczi. → Dwa stołki.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

liczebnik zbiorowy dwòje → dwoje; liczebnik główny dwanôsce → dwanaście, dwadzesce → dwadzieścia, dwasta → dwieście

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

(1.1) używa się przy rzeczownikach męskich nieosobowych i nijakich; zobacz też: jeden ~ dwa ~ trzë ~ szterë ~ piãc ~ szesc ~ sétmë ~ òsmë ~ dzewiãc ~ dzesãc

źródła: