dwa

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dwa (język polski)[edytuj]

dwaj (1.1) mężczyźni
dwie (1.1) sowy
dwa (1.1) jabłka
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[dva], AS[dva]
znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) liczba 2

rzeczownik

(2.1) cyfra 2
odmiana:
(1.1) blp; zob. Uwagi;
przykłady:
(1.1) Przy stole stoją dwa krzesła. Na tych krzesłach siedzi dwóch panów (= siedzą dwaj panowie).
(1.1) Po jeziorze pływają dwie kaczki. Nakarmimy te dwie kaczki?
(2.1) Dwadzieścia jest zapisywane jako dwa-zero
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) zapis arabski 2; zapis rzymski II
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) liczebnik zbiorowy dwoje; liczebnik główny dwanaście, dwadzieścia, dwieście; rzecz. dwójka; przym. podwójny
związki frazeologiczne:
bez dwóch zdańco dwie głowy, to nie jednadruga strona medaludwa kroki stąddwa ogniemądrej głowie dość dwie słowiena dwoje babka wróżyłatrzymać dwie sroki za ogonupiec dwie pieczenie przy jednym ogniuwalczyć na dwa fronty
etymologia:
uwagi:
(1.1) liczebnik porządkowy drugi
zobacz też: jedentrzyczterypięćsześćsiedemosiemdziewięćdziesięć
w rodzaju męskoosobowym używa się formy mianownika „dwaj” lub dopełniacza z czasownikiem lp („dwóch”), a w bierniku „dwu” lub „dwóch”; w rodzaju żeńskożywotnym używa się w mianowniku i bierniku „dwie”; w rodzaju niemęskoosobowym w mianowniku i w bierniku używa się „dwa”; w celowniku dla wszystkich rodzajów formy dwóm i dwom są równorzędne
por. duet • dwója • dwójka • dwójeczka • dwoisty • podwójny • dwojaki • para • parka • parować • dubel • dubler
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: 2
źródła:

dwa (język dolnołużycki)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) 2
odmiana:
(1.1) m/f,n: dwa/dwě, dweju, dwěma, dwa/dwě, dwěma, dwěma
przykłady:
(1.1) Tam stojtej dwa stoła.Tam stoją dwa krzesła.
(1.1) Na pólu źěłatej dwě źowći.Na polu pracuje dwoje dziewcząt.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
liczebnik porządkowy drugi
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) dla rzeczowników plurale tantum stosuje się liczebnik dwóje; zobacz też: Indeks:Dolnołużycki - Liczebniki
źródła:

dwa (język kaszubski)[edytuj]

wymowa:
znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) dwa, 2
odmiana:
przykłady:
(1.1) Dwa stółczi.Dwa stołki.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dwanôscedwadzescedwasta
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
licz. dwòje
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) używa się przy rzeczownikach męskich nieosobowych i nijakich
(1.1) zobacz też: jedendwatrzëszterëpiãcszescsétmëòsmëdzewiãcdzesãc
źródła: