liczba

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] liczba (język polski)


wymowa: IPA: /liʤ̑ba/ posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mat.  pojęcie służące do porównywania dwóch wielkości policzalnych; zob.  też liczba w Wikipedii
(1.2) zapis liczby (1.1)
(1.3) jęz.  w deklinacji: sposób odmiany wyrazu wynikający z liczności elementów, które ten wyraz opisuje

odmiana: (1) lp  liczb|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm  ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Dział matematyki, który zajmuje się liczbami to teoria liczb.
(1.2) Liczba 235 jest większa od liczby 129.
(1.3) Większość polskich rzeczowników ma zarówno liczbę pojedynczą, jak i mnogą.

składnia:
kolokacje: (1.1) liczba naturalna, liczba parzysta, liczba nieparzysta, liczba całkowita, liczba pierwsza, liczba złożona, liczba wymierna, liczba niewymierna, liczba rzeczywista, liczba dodatnia, liczba ujemna, liczba zespolona, liczba kardynalna; liczba atomowa, liczba Avogadro, liczba binarna; (1.3) liczba pojedyncza, liczba mnoga, liczba podwójna
synonimy: (1.1) wielkość, stała; (1.2) numer, cyfra, stała
antonimy: (1.1) ilość
wyrazy pokrewne: (1) czas.  liczyć; rzecz.  licznik, liczebnik; przym.  liczebny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/liczba”