liczba

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] liczba (język polski)


wymowa: IPA: /liʤ̑ba/ wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) mat.  pojęcie będące abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru, lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej); zob.  też liczba w Wikipedii
(1.2) zapis liczby w znaczeniu (1.1)
(1.3) jęz.  w deklinacji: kategoria gramatycznawynikająca z liczności elementów, które dany wyraz określa
(1.4) grupa o określonej liczebności

odmiana: (1) lp  liczb|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm  ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:

(1.1) Dział matematyki, który zajmuje się podzielnością liczb to teoria liczb.
(1.2) Liczba 235 jest większa od liczby 129.
(1.3) Większość polskich rzeczowników ma zarówno liczbę pojedynczą, jak i mnogą.
(1.4) Duża liczba ludzi w Afryce to analfabeci.

składnia:
kolokacje: (1.1) liczba naturalna, liczba parzysta, liczba nieparzysta, liczba całkowita, liczba pierwsza, liczba złożona, liczba wymierna, liczba niewymierna, liczba rzeczywista, liczba dodatnia, liczba ujemna, liczba zespolona, liczba kardynalna; liczba atomowa, liczba Avogadro, liczba binarna; (1.3) liczba pojedyncza, liczba mnoga, liczba podwójna
synonimy: (1.1) wielkość, stała, ilość; (1.2) numer, stała
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) czas.  liczyć; rzecz.  licznik, liczebnik; przym.  liczebny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/liczba”