iść

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] iść (język polski)

wymowa:
wymowa ?/i, IPA[iɕʨ̑], AS[iść]
znaczenia:

czasownik nieprzechodni niedokonany (dk.  pójść)

(1.1) poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, stawiając kroki
(1.2) udawać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności, część drogi pokonując pieszo
(1.3) przen.  wydobywać się
(1.4) o maszynach i urządzeniach funkcjonować
(1.5) upływać, mijać
(1.6) radzić sobie
(1.7) o instalacji, przewodzie znajdować się, być położonym
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Chodnikiem idzie bardzo atrakcyjny policjant.
(1.2) Już jesteś zdrowy i możesz iść do pracy.
(1.3) Łzy idą jej z oczu.
(1.4) Silnik idzie bardzo głośno.
(1.5) Ale ten czas wolno idzie!
(1.6) Chociaż młodym małżeństwem, nieźle im idzie.
(1.7) Tędy idzie rura z gazem, a tam ścieki.
składnia:
(1.1) iść do / z + D.  • iść po + Ms.  • iść + N. 
(1.2) iść na + B. 
kolokacje:
iść do / z domu / pracy / … • iść po chodniku / trawie / piasku / łące / plaży / … • iść chodnikiem / plażą / korytarzem / …
(1.2) iść do domu / pracy / biura / … • iść zrobić / naprawić / gotować / … • iść na spacer / pielgrzymkę / … • iść spać
(1.6) idzie komuś dobrze / źle
synonimy:
(1.3) wydobywać się, wydostawać się
antonimy:
(1.4) stać
wyrazy pokrewne:
czas.  dk.  pójść
związki frazeologiczne:
iść w kimonopsie głosy nie idą w niebiosy
(1.2) iść do diabłaiść na rękęreg. pozn.  iść na skibę
(1.4) iść pełną parą
(1.5) iść z dymem
etymologia:
uwagi:
(1.6) tylko w zdaniu bezpodmiotowym, 3 os. lp, rodzaj nijaki; „iść” oznacza czynność jednokrotną, por. chodzić (czynność regularna, ciągła)
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach