liczba mnoga
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] liczba mnoga (język polski)
wymowa:
znaczenia:
związek wyrazów w funkcji rzeczownika rodzaju żeńskiego
- (1.1) gram. w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element
odmiana: (1.1) zob. liczba, mnogi (związek zgody)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.1) liczba pojedyncza
wyrazy pokrewne: (1.1) zob. liczba
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) plural
- chorwacki: (1.1) množina f
- duński: (1.1) flertal n
- esperanto: (1.1) multenombro, plurnombro, pluralo
- fiński: (1.1) monikko
- francuski: (1.1) pluriel m
- fryzyjski: (1.1) meartal n
- grecki: (1.1) πληθυντικός
- hiszpański: (1.1) plural
- islandzki: (1.1) fleirtala f
- japoński: (1.1) 複数形 (ふくすうけい, fukusū-kei)
- jidysz: (1.1) מערצאָל f (mercol)
- łaciński: (1.1) pluralis
- niderlandzki: (1.1) meervoud n
- niemiecki: (1.1) Plural m, Mehrzahl f
- neonorweski: (1.1) fleital n
- norweski: (1.1) flertall n
- rosyjski: (1.1) множественное число n
- słowacki: (1.1) množné číslo n, plurál m
- ukraiński: (1.1) множина (množyna) f
- wietnamski: (1.1) số nhiều
- włoski: (1.1) plurale m
