nazwa

nazwa (język polski)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈnazva], AS: [nazva]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wyraz lub termin określający coś

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	nazwa	nazwy
dopełniacz	nazwy	nazw
celownik	nazwie	nazwom
biernik	nazwę	nazwy
narzędnik	nazwą	nazwami
miejscownik	nazwie	nazwach
wołacz	nazwo	nazwy

przykłady:

(1.1) Czymże jest nazwa? To, co zowiem różą, pod inną nazwą równie by pachniało. (William Shakespeare)

składnia:

kolokacje:

(1.1) nazwa własna; nadawać czemuś nazwę

synonimy:

(1.1) imię, tytuł, miano, określenie

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik nazywać/nazwać

rzecz. rzeczownik nazewnictwo

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) name
• arabski: (1.1) اسم
• białoruski: (1.1) назва f rodzaj żeński, названне n rodzaj nijaki, найменне n rodzaj nijaki, імя n rodzaj nijaki
• duński: (1.1) navn n rodzaj nijaki
• esperanto: (1.1) nomo
• francuski: (1.1) nom m rodzaj męski, dénomination f rodzaj żeński, appellation f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) nombre m rodzaj męski, denominación f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) nafn n rodzaj nijaki
• japoński: (1.1) 名前
• niemiecki: (1.1) Name m rodzaj męski
• norweski (bokmål): navn n rodzaj nijaki
• norweski (nynorsk): namn n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) όνομα n rodzaj nijaki
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)  ,    
• rosyjski: (1.1) название n rodzaj nijaki, имя n rodzaj nijaki
• suahili: (1.1) jina
• szwedzki: (1.1) namn n rodzaj nijaki

źródła: