sześć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] sześć (język polski)

wymowa: IPA: /ʂɛɕt͡ɕ/ wymowa ^?/i
znaczenia:
liczebnik główny

(1.1) liczba 6

(1.2) cyfra 6

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza sześ|ć, ~ciu, ~ciu, ~ć, ~cioma, ~ciu, ~; blm bez liczby mnogiej (zob. Uwagi) przykłady:

(1.1) W teleturnieju udział brało sześciu panów i sześć pań.

(1.2) Sześćdziesiąt jest zapisywane jako sześć-zero

składnia: (1.1) sześć +D lm nm albo sześciu +D lm m
kolokacje:
synonimy: (1.1) zapis arabski 6, zapis rzymski VI
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) zob. 6; przedrostek sześcio-; rzecz. rzeczownik szóstka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

• (1.1) liczebnik porządkowy szósty
• zob. też: jeden ~ dwa ~ trzy ~ cztery ~ pięć ~ sześć ~ siedem ~ osiem ~ dziewięć ~ dziesięć
• Odmiana: dla rzeczowników rodzaju męskoosobowego forma mianownika przyjmuje postać dopełniacza („sześciu”; por. przykład)

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle → 6