narzędnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

narzędnik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[naˈʒɛ̃ndʲɲik], AS[nažndʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. asynch. ę   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram.  piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?; zob.  też narzędnik w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W języku niemieckim nie ma formy narzędnika.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) instrumentalis
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  narzędzie n 
przym.  narzędnikowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Aneks:Język polski - deklinacja
tłumaczenia:
źródła: