narzędnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] narzędnik (język polski)

wymowa: IPA: [naˈʒɛndɲik]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gram. gramatyka piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza narzędnik, ~a, ~owi, ~,~iem, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:

(1.1) W języku niemieckim nie ma formy narzędnika.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) instrumentalis
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: Aneks:Język polski - deklinacja tłumaczenia:

• angielski: (1.1) ablative (case), instrumental
• dolnołużycki: (1.1) instrumental m rodzaj męski
• duński: (1.1) ablativ w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) ablativo
• farerski: (1.1) verkførisfall n rodzaj nijaki
• francuski: (1.1) instrumental m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) instrumental m rodzaj męski
• ido: (1.1) ablativo
• interlingua: (1.1) ablativo
• islandzki: (1.1) tækisfall n rodzaj nijaki
• łaciński: (1.1) instrumentalis
• niemiecki: (1.1) Instrumental m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) (caso) instrumental m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) творительный падеж m rodzaj męski
• słowacki: (1.1) instrumental
• ukraiński: (1.1) орудний відмінок m rodzaj męski