narzędnik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] narzędnik (język polski)


wymowa: IPA: [naˈʒɛndɲik]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) gram.  piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?

odmiana: (1.1) lp  narzędnik|, -a, -owi, -, -iem, -u, -u; lm  -i, -ów, -om, -i, -ami, -ach, -i
przykłady:

(1.1) W języku niemieckim nie ma formy narzędnika.

składnia: (1.1) narzędnik +dopełniacz
kolokacje:
synonimy: (1.1) instrumentalis
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zob. też Aneks:Język polski - deklinacja
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/narz%C4%99dnik”