jedyny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] jedyny (język polski)


wymowa:
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) istniejący tylko w jednym egzemplarzu
(1.2) wyjątkowy, szczególny, niepowtarzalny

odmiana: (1) jedyn|y, ~a, ~e, ~i
przykłady:

(1.1) Na wojnie straciła swojego jedynego syna.
(1.2) Jesteś dla mnie jedyny.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  jedność, jedynka; licz.  jeden; przym.  pojedynczy
związki frazeologiczne: jedyny w swoim rodzaju
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/jedyny”
W innych językach