wódka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: wodka
[edytuj] wódka (język polski)
butelka wódki (1.1)
wymowa: wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego rozcieńczonego wodą; zob. też wódka w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp wódk|a, ~i, wódce, ~ę, ~ą, wódce, ~o; lm ~i, wódek, ~om, ~i, ~ami, ~ch, ~i przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) pić wódkę
synonimy: (1.1) okowita, slang., reg. wódzia, bańka, kira, szpachlówa, berbelucha, bania, hara, chira, ćmaga, ślepotka, reg. pozn. berbela; zgrub. wóda; reg. śl. woniączka
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. wódczany
związki frazeologiczne:
etymologia: powstało ze słowa woda
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) vodka
- białoruski: (1.1) гарэлка, водка
- bułgarski: (1.1) водка
- chorwacki: (1.1) votka f
- dolnołużycki: (1.1) wodka f
- francuski: (1.1) vodka f
- górnołużycki: (1.1) wódka
- hebrajski: (1.1) וודקה f
- hiszpański: (1.1) vodka m & f, aguardiente m
- interlingua: (1.1) vodka
- islandzki: (1.1) vodki m
- japoński: (1.1) おさけ, さけ, 酒, お酒, 御酒
- niemiecki: (1.1) Wodka m
- rosyjski: (1.1) водка f
- ukraiński: (1.1) горілка f
- węgierski: (1.1) pálinka