cały
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] cały (język polski)
wymowa: IPA: [ˈʦawɨ] posłuchaj
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni
- (1.2) jedyny, wyłączny
- (1.3) duży, wielki
- (1.4) nie uszkodzony
odmiana: cał|y, ~a, ~e, cali, ~e
przykłady:
- (1.1) Nie sprzedam panu całej kolekcji, najwyżej niektóre elementy.
- (1.2) Ta cela to cały mój świat.
- (1.3) Mam całą masę problemów.
- (1.4) Na szczęście żołnierze wrócili cali i zdrowi.
składnia:
kolokacje: na cały regulator; z całej siły
synonimy: (1.1) pełen
antonimy: (1.1) częściowy
wyrazy pokrewne: rzecz. całość, całka; przym. całkowity
związki frazeologiczne: szukać dziury w całym; całe szczęście, cały i zdrowy
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
- angielski: (1.1,2) whole, entire, all
- bułgarski: (1.1) цял
- chorwacki: (1.1-2) cijel
- dolnołużycki: (1.1) ceły
- duński: (1.1,2) hel
- esperanto: (1.1) tuta
- francuski: (1.1) entier, tout; (1.2) unique; (1.3) tout; (1.4) intact, sain et sauf
- islandzki: (1.1) heill
- łaciński: (1.1) totus, omnis
- macedoński: (1.1) цел
- niemiecki: (1.1-3) ganz
- norweski (bokmål): (1.1) hel
- norweski (nynorsk): (1.1) heil
- portugalski: (1.1) todo, inteiro; (1.4) intacto, inteiro
- rosyjski: (1.1) целый, весь; (1.2) весь; (1.3,4) целый
- szwedzki: (1.1) hel
- tetum: (1.1) tomak
