cały
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] cały (język polski)
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni
- (1.2) jedyny, wyłączny
- (1.3) duży, wielki
- (1.4) nie uszkodzony
- odmiana:
- (1.1-4)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga m.-os./mzw mrz f n m.-os. nm.-os. mianownik cały cała całe cali całe dopełniacz całego całej całego całych celownik całemu całej całemu całym biernik całego cały całą całe całych całe narzędnik całym całą całym całymi miejscownik całym całej całym całych wołacz cały cała całe cali całe
- przykłady:
- (1.1) Nie sprzedam panu całej kolekcji, najwyżej niektóre elementy.
- (1.2) Ta cela to cały mój świat.
- (1.3) Mam całą masę problemów.
- (1.4) Na szczęście żołnierze wrócili cali i zdrowi.
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) pełen, reg. pozn. całki
- antonimy:
- (1.1) częściowy
- związki frazeologiczne:
- szukać dziury w całym • całe szczęście • cały i zdrowy
- etymologia:
- Od XIV-XV wieku; ogsłow. (por. czes. celý 'cały', ros. целый cełyj 'cały, całkowity', scs. cĕlъ 'cały, zdrowy') z prasł. *cĕlъ z prasł. *kailŭ- 'obejmujący całość, nienaruszony, wszystek, pełny, zupełny, zdrowy, prawdziwy' (spokrewniony z goc. hails, stniem. hail) z praindoeur. *kai-lo / *kai-lu 'zdrowy, nieuszkodzony, nienaruszony'[1]
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) whole, entire, all; (1.2) whole, entire, all
- arabski: (1) جميع
- bułgarski: (1.1) цял
- chorwacki: (1.1) cijel; (1.2) cijel
- dolnołużycki: (1.1) ceły
- duński: (1.1) hel; (1.2) hel
- esperanto: (1.1) tuta
- francuski: (1.1) entier, tout; (1.2) unique; (1.3) tout; (1.4) intact, sain et sauf
- islandzki: (1.1) heill
- łaciński: (1.1) totus, omnis
- macedoński: (1.1) цел
- niemiecki: (1.1-3) ganz
- norweski (bokmål): (1.1) hel
- norweski (nynorsk): (1.1) heil
- polski język migowy:
(w zapisie )
- portugalski: (1.1) todo, inteiro; (1.4) intacto, inteiro
- rosyjski: (1.1) целый, весь; (1.2) весь; (1.3,4) целый
- susu: (1.1) birin
- szwedzki: (1.1) hel
- tetum: (1.1) tomak
- wilamowski: (1.1-3) gaonc
- źródła:
- ↑ hasło cały w: Izabela Malmor, Słownik etymologiczny języka polskiego, Warszawa-Bielsko-Biała, Wydawnictwo Szkolne PWN ParkEdukacja, 2009. ISBN 978-83-262-0146-2.