trzy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] trzy (język polski)

wymowa: IPA: [tʂɨ] trzy ^?/i
znaczenia:
liczebnik główny

(1.1) liczba 3

(1.2) cyfra 3

odmiana: trz|y/~ej, ~ech, ~em, ~ech/~y, ~ema, ~ech, ~y (zob. Uwagi) przykłady:

(1.1) Przy stole stoją trzy krzesła/stołki. Na tych krzesłach siedzi trzech panów (=siedzą trzej panowie).

(1.1) Na jeziorze pływają trzy kaczki. Nakarmimy te trzy kaczki?

(1.2) Wykaligrafowane ozdobne trzy

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) zapis arabski 3; zapis rzymski III
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) liczebnik zbiorowy troje; liczebnik porządkowy trzeci; rzecz. rzeczownik trójka; przym. przymiotnik potrójny, trzykrotny, trzyletni
związki frazeologiczne: do trzech razy sztuka, mówić/pleść trzy po trzy, wtrącać swoje trzy grosze
etymologia:
uwagi:

• zobacz też: jeden ~ dwa ~ trzy ~ cztery ~ pięć ~ sześć ~ siedem ~ osiem ~ dziewięć ~ dziesięć
• w rodzaju męskoosobowym używa się formy mianownika „trzej” lub dopełniacza z czasownikiem lp („trzech”), a w bierniku „trzech”; w rodzaju niemęskoosobowym używa się w mianowniku i bierniku „trzy”

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle → 3