całość

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] całość (język polski)

wymowa: IPA: [ˈʦawɔɕʨ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wszyscy, wszystko; każda część

odmiana:
przykłady:

(1.1) Dwie połowy pomarańczy to jedna całość owocu.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) ogół
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) wholness
• esperanto: (1.1) tuto