jednostka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] jednostka (język polski)
wymowa: IPA: [jɛdˈnɔstka]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) osoba, pojedynczy osobnik
- (1.2) część całości
- (1.3) placówka
- (1.4) określona wartość jakiejś wielkości
- (1.5) nominał
odmiana: lp jednost|ka, ~ki, ~ce, ~ki, ~ką, ~ce, ~ko; lm ~ki, ~ek, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki przykłady:
- (1.3) Jednostka naukowo-badawcza
- (1.4) Amper jest jednostką natężenia prądu.
- (1.5) Euro jest jednostką monetarną Unii Europejskiej.
składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.2) część (składowa), cząstka, człon, kawałek, element
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym. jednostkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) individual; (1.2,4) unit; (1.3) affiliate
- duński: (1.2,4) enhed w
- esperanto: (1.2) unuo; (1.4) unuo, mezurunuo
- niemiecki: (1.1) Individuum m; (1.2) Teil n; (1.3,4) Einheit f
- rosyjski: (1.1) личность f, индивидуум m, индивид m, единица f; (1.2) единица f, часть f; (1.3) ; (1.4) единица f; (1.5) денежная единица f
- szwedzki: (1.1) individ w
