jednostka

jednostka (język polski)

wymowa:

IPA: [jɛdˈnɔstka], AS: [i ̯ednostka] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) osoba, pojedynczy osobnik

(1.2) część całości

(1.3) placówka

(1.4) określona wartość jakiejś wielkości

(1.5) nominał

odmiana:

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	jednostka	jednostki
dopełniacz	jednostki	jednostek
celownik	jednostce	jednostkom
biernik	jednostkę	jednostki
narzędnik	jednostką	jednostkami
miejscownik	jednostce	jednostkach
wołacz	jednostko	jednostki

przykłady:

(1.4) Amper jest jednostką natężenia prądu.

(1.5) Euro jest jednostką monetarną Unii Europejskiej.

składnia:

kolokacje:

(1.3) jednostka naukowo-badawcza'

synonimy:

(1.2) część (składowa), cząstka, człon, kawałek, element

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik jednostkowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) individual; (1.2,4) unit; (1.3) affiliate
• arabski: (1.1) كيان, شخص, فرد
• duński: (1.2,4) enhed w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.2) unuo; (1.4) unuo, mezurunuo
• francuski: (1.1) individu
• niemiecki: (1.1) Individuum m rodzaj męski; (1.2) Teil n rodzaj nijaki; (1.3,4) Einheit f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) личность f rodzaj żeński, индивидуум m rodzaj męski, индивид m rodzaj męski, единица f rodzaj żeński; (1.2) единица f rodzaj żeński, часть f rodzaj żeński; (1.3) ; (1.4) единица f rodzaj żeński; (1.5) денежная единица f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) individ w rodzaj wspólny

źródła: