przypadek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

przypadek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʃɨˈpadɛk], AS[pšypadek], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) losowe, nieplanowane wydarzenie
(1.2) przypadkiem w użyciu przysłówkowym przypadkowo, uprzednio nie zaplanowawszy
(1.3) gram.  forma wyrazu w deklinacji
(1.4) przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby)
odmiana:
(1.1) lp  przypad|ek, ~ku, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku, ~ku; lm  ~ki, ~ków, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki
(1.2) nieodm.  (N.  formy (1.1))
(1.3) lp  przypad|ek, ~ka, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku, ~ku; lm  ~ki, ~ków, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki
przykłady:
(1.1) To prawdziwy przypadek, że się dziś spotykamy.
(1.2) Wczoraj przypadkiem znalazłem w twoim pokoju papierosy!
(1.3) W języku polskim jest siedem przypadków: mianownik, dopełniacz, celownik, biernik, narzędnik, miejscownik i wołacz.
(1.4) Ten chory cierpi na dziwny przypadek grypy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) szczęśliwy/pechowy przypadek
(1.4) ciężki/trudny przypadek; w tym przypadku = wtedy, w tej sytuacji
synonimy:
(1.1) traf
(1.2) przypadkowo
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1) przym.  przypadkowy
przysł.  przypadkowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: