przypadek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

przypadek (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[pʃɨˈpadɛk], AS[pšypadek], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) losowe, nieplanowane wydarzenie
(1.2) gram. forma wyrazu w deklinacji; zob. też przypadek w Wikipedii
(1.3) przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby)
odmiana:
(1.1,3)
(1.2)
przykłady:
(1.1) To prawdziwy przypadek, że się dziś spotykamy.
(1.2) W języku polskim jest siedem przypadków: mianownik, dopełniacz, celownik, biernik, narzędnik, miejscownik i wołacz.
(1.3) Ten chory cierpi na dziwny przypadek grypy.
składnia:
kolokacje:
(1.1) szczęśliwy / pechowy przypadek
(1.3) ciężki / trudny przypadek • w tym przypadku = wtedy, w tej sytuacji
synonimy:
(1.1) traf
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przypadkowość f
przym. przypadkowy
przysł. przypadkowo, przypadkiem
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zob. też przypadek w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło przypadek w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.