przypadek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] przypadek (język polski)


wymowa: IPA: [pʃɨˈpadɛk]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) losowe, nieplanowane wydarzenie
(1.2) przypadkiem w użyciu przysłówkowym przypadkowo, uprzednio nie zaplanowawszy
(1.3) gram.  forma wyrazu w deklinacji
(1.4) przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby)

odmiana: (1.1) lp  przypad|ek, ~ku, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku, ~ku; lm  ~ki, ~ków, ~kom, ~ki, ~kami, ~kach, ~ki; (1.2) nieodm.  (N.  formy (1.1)); (1.3) lp  przypad|ek, ~ka, ~kowi, ~ek, ~kiem, ~ku, ~ku; lm  jak (1.1) przykłady:

(1.1) To prawdziwy przypadek, że się dziś spotykamy.
(1.2) Wczoraj przypadkiem znalazłem w twoim pokoju papierosy!
(1.3) W języku polskim jest siedem przypadków: mianownik, dopełniacz, celownik, biernik, narzędnik, miejscownik i wołacz.
(1.4) Ten chory cierpi na dziwny przypadek grypy.

składnia:
kolokacje: (1.1) szczęśliwy/pechowy przypadek; (1.4) ciężki/trudny przypadek; w tym przypadku = wtedy, w tej sytuacji
synonimy: (1.1) traf; (1.2) przypadkowo
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  przypadkowy; przysł.  przypadkowo; rzecz.  przypadłość
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) od czas. „przypadać”?
uwagi: tłumaczenia: