gość

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] gość (język polski)


wymowa: IPA: [gɔɕʨ] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.
(1.2) osoba, który zatrzymała się w hotelu, w restauracji
(1.3) pot.  negatywnie o osobie mało znanej lub zażyle o osobie dobrze znanej
(1.4) przest.  eufemistyczne określenie miesiączki lub choroby

odmiana: lp  goś|ć, ~cia, ~ciowi, ~cia, ~ciem, ~ciu, ~ć; lm  ~cie, ~ci, ~ciom, ~ci, ~ćmi, ~ciach, ~cie; (1.4) bez lp przykłady:

(1.1) Na nasze wesele zaprosiłam ponad dwieście gości.
(1.2) Przepraszam, ale muszę iść obsłużyć nowych gości.
(1.3) Jakiś gość zaczepił mnie na ulicy. Nie wiedziałem, że Paweł to taki fajny gość.
(1.4) Martwiła się, bo choć była już pora, gości nie dostawała.

składnia:
kolokacje: (1.1) gość weselny, nieproszony gość; (1.2) gość hotelowy; (1.3) nieciekawy gość
synonimy: (1.2) pensjonariusz; (1.3) facet, typek; (1.4) miesiączka, period
antonimy: (1.1) domownik, rezydent
wyrazy pokrewne: (1.1) rzecz.  gościna, gościnność; czas.  gościć; przym.  gościnny; (1.3) gostek, gościówa
związki frazeologiczne: (1.4) dostać gości, mieć gości
etymologia: (1.4) od (1.1) pod wpływem niechęci do nazywania rzeczy po imieniu; prawdopodobnie podobną etymologię ma choroba gościec
uwagi: tłumaczenia:

źródła:

Aleksander Brückner, Słownik etymologiczny języka polskiego, 1927.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/go%C5%9B%C4%87”