liczba pojedyncza
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] liczba pojedyncza (język polski)
wymowa:
znaczenia:
związek wyrazów w funkcji rzeczownika rodzaju żeńskiego
- (1.1) gram. w deklinacji: cecha wyrazu opisującego jeden element
odmiana: (1.1) zob. liczba, pojedynczy (związek zgody) przykłady:
- (1.1) Rzeczownik „drzwi” nie ma (formy) liczby pojedynczej.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.1) liczba mnoga, liczba podwójna
wyrazy pokrewne: (1.1) zob. liczba
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) singular (number)
- duński: (1.1) ental n
- esperanto: (1.1) ununombro
- francuski: (1.1) singulier m
- grecki: (1.1) ενικός m
- hiszpański: (1.1) singular m
- islandzki: (1.1) eintala f
- japoński: (1.1) 単数 (たんすう)
- jidysz: (1.1) איינצאָל f (ejncol)
- niemiecki: (1.1) Singular m, Einzahl f
- rosyjski: (1.1) единственное число n
- ukraiński: (1.1) однина f
