celownik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] celownik (język polski)
wymowa: IPA: [ʦɛˈlɔvɲik]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) urządzenie ułatwiające celowanie z broni
- (1.2) część aparatu fotograficznego umożliwiająca wstępne kadrowanie obrazu
- (1.3) gram. trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania komu? czemu?
odmiana: (1) lp celownik, ~a, ~owi, ~, ~iem, ~iem, ~u; lm ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i
przykłady:
- (1.1) Kapral nie trafił w cel, gdyż miał zepsuty celownik.
- (1.3) W klasie tylko Janek nie wie, na jakie pytania odpowiada celownik.
składnia: (1.1) celownik do + dopełniacz; celownik u + dopełniacz; (1.3) celownik + dopełniacz
kolokacje:
synonimy: (1.1) muszka; (1.2) wizjer; (1.3) datiwus, dativus
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) cel, celować, celowniczy
związki frazeologiczne: (1.1) mieć kogoś na celowniku
etymologia:
uwagi: zobacz też: Aneks:Język polski - deklinacja
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) sight, gunsight; (1.2) viewfinder; (1.3) dative (case)
- dolnołużycki: (1.3) datiw m
- duński: (1.1) viser w; (1.2) søger; (1.3) dativ w
- esperanto: (1.3) dativo
- francuski: (1.1) hausse f; (1.1-2) viseur m; (1.3) datif m
- hiszpański: (1.1) (punto de) mira f; (1.2) visor m; (1.3) dativo m
- grecki: (1.1-2) σκόπευτρο n; (1.3) δοτική f
- interlingua: (1.3) dativo
- kaszubski: (1.3) dôwôcz, datiw
- łacina: (1.3) dativus
- niemiecki: (1.1) Visier m, Zielgerät n; (1.3) Dativ m
- rosyjski: (1.1) прицел m; (1.2) визир m, видоискатель m; (1.3) дательный падеж m
- ukraiński: (1.1) приціл m; (1.3) давальний відмінок m
- włoski: (1.3) dativo m
