biernik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] biernik (język polski)
wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: lp biernik|, -a, -owi, -, -iem, -u, -u; lm biernik|i, -ów, -om, -i, -ami, -ach, -i
przykłady:
składnia: (1.1) biernik + dopełniacz
kolokacje:
synonimy: (1.1) akuzatyw
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. bierność; przym. bierny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zob. też Aneks:Język polski - deklinacja
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) accusative, accusative case
- duński: (1.1) akkusativ w, genstandsfald n
- esperanto: (1.1) akuzativo
- francuski: (1.1) accusatif m
- grecki: (1.1) αιτιατική f
- hiszpański: (1.1) acusativo m
- interlingua: (1.1) accusativo
- kaszubski: (1.1) winowôcz, akùzatiw
- łaciński: (1.1) accusativus
- niemiecki: (1.1) Akkusativ m
- rosyjski: (1.1) винительный падеж m
- ukraiński: (1.1) знахідний відмінок m

