pięć

pięć (język polski)

wymowa:

IPA: [pʲjɛ̇̃ɲʨ̑], AS: [pʹi ̯ė̃ńć], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • podw. art. podwyższona artykulacja samogłoski • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę • i → j  i czytane jako /j/  wymowa

znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) mat. matematyka, matematyczny liczba 5

(1.2) mat. matematyka, matematyczny cyfra 5

(1.3) jedna z ocen w czterostopniowej i sześciostopniowej skali ocen

odmiana:

(1.1) pię|ć, ~ciu, ~ciu, ~ć, ~cioma, ~ciu, ~ć; (zob. Uwagi)

przykłady:

(1.1) W teleturnieju udział brało pięciu panów i pięć pań.

(1.2) Pięćdziesiąt jest zapisywane jako pięć-zero.

(1.3) Dostałem dziś w szkole pięć ze sprawdzianu z matmy.

składnia:

(1.1) pięć +D. dopełniacz albo pięciu +D. dopełniacz

kolokacje:

synonimy:

(1.1) zapis arabski 5, zapis rzymski V

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) zob. zobacz: 5; rzecz. rzeczownik piątka, piątek, przedrostek pięcio-; liczebnik porządkowy piąty

związki frazeologiczne:

ni w pięć, ni w dziewięć • mówić piąte przez dziesiąte • słuchać piąte przez dziesiąte • brak komuś piątej klepki • piąte koło u wozu

etymologia:

uwagi:

Odmiana: dla rzeczowników rodzaju męskoosobowego forma mianownika przyjmuje postać dopełniacza („pięciu”; por. porównaj przykład)

tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: 5

(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: piątka

źródła: