pięć
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
zobacz też: piec
[edytuj] pięć (język polski)
wymowa: IPA: [pʲeɲʨ]
znaczenia:
liczebnik główny
- (1.1) mat. liczba 5
- (1.2) mat. cyfra 5
- (1.3) jedna z ocen w czterostopniowej i sześciostopniowej skali ocen[1]
odmiana: (1.1) pię|ć, ~ciu, ~ciu, ~ć, ~cioma, ~ciu, ~; (zob. Uwagi) przykłady:
- (1.1) W teleturnieju udział brało pięciu panów i pięć pań.
- (1.2) Pięćdziesiąt jest zapisywane jako pięć-zero
składnia: (1.1) pięć +D. lm nm albo pięciu +D. lm m
kolokacje:
synonimy: (1.1) zapis arabski 5, zapis rzymski V
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) zob. 5; rzecz. piątka, piątek, przedrostek pięcio-; liczebnik porządkowy piąty
związki frazeologiczne: ni w pięć, ni w dziewięć
etymologia:
uwagi: Odmiana: dla rzeczowników rodzaju męskoosobowego forma mianownika przyjmuje postać dopełniacza („pięciu”; por. przykład) tłumaczenia:
źródła:
