pięć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] pięć (język polski)

wymowa: IPA: [pʲɛɲʨ]
znaczenia:
liczebnik główny

(1.1) liczba 5

odmiana: (1.1) pię|ć, ~ciu, ~ciu, ~ć, ~cioma, ~ciu, ~; (zob. Uwagi)
przykłady:

(1.1) W teleturnieju udział brało pięciu panów i pięć pań.

składnia: (1.1) pięć +D lm nm albo pięciu +D lm m
kolokacje:
synonimy: (1.1) zapis arabski 5, zapis rzymski V
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) zob. 5; rzecz. piątka, piątek, przedrostek pięcio-
związki frazeologiczne: ni w pięć, ni w dziewięć
etymologia:
uwagi:

(1.1) liczebnik porządkowy piąty

zob. też: jeden ~ dwa ~ trzy ~ cztery ~ pięć ~ sześć ~ siedem ~ osiem ~ dziewięć ~ dziesięć

Odmiana: dla rzeczowników rodzaju męskoosobowego forma mianownika przyjmuje postać dopełniacza ("pięciu"; por. przykład)

tłumaczenia: zobacz listę tłumaczeń w haśle → 5