ciemność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] ciemność (język polski)

ciemność (1.1) w mieście
wymowa:
IPA[ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑], ASmność], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obszar, miejsce, stan, gdzie jest ciemno, nie ma światła; zob.  też ciemność w Wikipedii
odmiana:
[1]
(1.1) lp  ciemnoś|ć, ~ci, ~ci, ~ć, ~cią, ~ci, ~ci; lm  ~ci, ~ci, ~ciom, ~ci, ~ciami, ~ciach, ~ci
przykłady:
(1.1) W sieni panowała ciemność.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ciemność istnieje/jest/panuje w czymś; ciemność otacza/obejmuje coś
synonimy:
(1.1) mrok
antonimy:
(1.1) jasność
wyrazy pokrewne:
(1.1) zob. : ciemny, por. ciemnota, ciemnia, zaciemnienie, ciemnica, ociemniały
związki frazeologiczne:
(1.1) egipskie ciemnościkimeryjskie ciemności
etymologia:
od staro-słowiańskiego ćma
uwagi:
(1.1) stosowany w lm w takim samym znaczeniu, co w lp, ale nieco silniejszym odcieniu
tłumaczenia:
źródła:
  1. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach