ciemność
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] ciemność (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- [1]
- (1.1) lp ciemnoś|ć, ~ci, ~ci, ~ć, ~cią, ~ci, ~ci; lm ~ci, ~ci, ~ciom, ~ci, ~ciami, ~ciach, ~ci
- składnia:
- synonimy:
- (1.1) mrok
- antonimy:
- (1.1) jasność
- wyrazy pokrewne:
- (1.1) zob.: ciemny, por. ciemnota, ciemnia, zaciemnienie, ciemnica, ociemniały
- związki frazeologiczne:
- (1.1) egipskie ciemności • kimeryjskie ciemności
- etymologia:
- od staro-słowiańskiego ćma
- uwagi:
- (1.1) stosowany w lm w takim samym znaczeniu, co w lp, ale nieco silniejszym odcieniu
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) darkness
- arabski: (1.1) عتمة, ظلام, قتام
- chiński: (1.1) 黑暗
- chorwacki: (1.1) mrak m
- duński: (1.1) mørke n
- esperanto: (1.1) mallumo
- francuski: (1.1) obscurité f, ténèbres f pl
- hiszpański: (1.1) oscuridad f, tinieblas f lm
- interlingua: (1.1) tenebrositate
- islandzki: (1.1) myrkur n
- niemiecki: (1.1) Dunkelheit f
- nowogrecki: (1.1) σκοτάδι n
- ormiański: (1.1) խավար, մթություն
- portugalski: (1.1) escuridão, trevas
- rosyjski: (1.1) темнота f
- slovio: (1.1) темност/temnost
- suahili: (1.1) giza
- szwedzki: (1.1) dunkel n
- tajski: (1.1) ความมืดมน, ความมืด
- tetum: (1.1) rai-nakukun
- węgierski: (1.1) sötét
- włoski: (1.1) oscurità f
- źródła:
- ↑ Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.