ciemność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

ciemność (język polski)[edytuj]

ciemność (1.1) w mieście
wymowa:
IPA[ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑], ASmność], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) stan, w którym jest brak światła, jasności; zob. też ciemność w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W sieni panowała ciemność.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ciemność istnieje/jest/panuje w czymś/kimś; ciemność otacza/obejmuje coś
synonimy:
(1.1) mrok
antonimy:
(1.1) jasność
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. ciemnota f, ciemnica f, ciemnia f, zaciemnienie n, ociemniały m, ociemniała f, zaćmienie n, ćma f
czas. ściemniać, ciemnieć ndk.
przym. ciemny, ćmy
przysł. ciemno
związki frazeologiczne:
egipskie ciemnościkimeryjskie ciemnościksiążę ciemności / syn ciemności
etymologia:
od staro-słowiańskiego ćma
uwagi:
(1.1) stosowany w lm w takim samym znaczeniu, co w lp, ale nieco silniejszym odcieniu
tłumaczenia:
źródła: