grupa
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] grupa (język polski)
wymowa: IPA: [ˈgrupa]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie
- (1.2) zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze
- (1.3) chem. kolumna układu okresowego
- (1.4) mat. zbiór z określonym na nim łącznym i odwracalnym działaniem dwuargumentowym; zob. też grupa (matematyka) w Wikipedii
odmiana: (1) lp grup|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Chodnikiem szła rozwrzeszczana grupa dzieci.
- (1.2) Polityk zwrócił się do wszystkich grup społecznych.
- (1.3) Wodór należy do pierwszej grupy pierwiastków.
składnia:
kolokacje: (1) należeć do grupy
synonimy: (1.1,2) grono, klaster, skupisko
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) zdrobn. grupka; czas. grupować/zgrupować; przym. grupowy; rzecz. grupowanie
związki frazeologiczne: (1.2) grupa krwi
etymologia: (1) niem. Gruppe lub franc. groupe
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1-3) group
- białoruski: (1.1) група f
- chorwacki: (1.1-3) grupa f, skupina f
- dolnołużycki: (1.1-2) kupka f
- duński: (1.1-2) gruppe w
- esperanto: (1.1) grupo
- francuski: (1.1-3) groupe m
- grecki: (1.1-3) ομάδα f
- hiszpański: (1.1-3) grupo m
- holenderski: (1.1-3) groep f
- interlingua: aggrupamento
- islandzki: (1.1) hópur m, sveit f; (1.2) flokkur m
- jidysz: (1.1-3) גרופּע f (grupe)
- niemiecki: (1.1-3) Gruppe f
- portugalski: (1.1-3) grupo m
- rosyjski: (1.1-3) группа f
- slovio: (1.1) grup
- szwedzki: (1.1-3) grupp w
- włoski: (1.1) gruppo
[edytuj] grupa (język chorwacki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) grupa
odmiana: (1.1) lp grupa, grupe, grupi, grupu, grupom, grupi, grupo; lm grupe, grupa, grupama, grupe, grupama, grupama, grupe przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. grupirati; przym. grupni
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] grupa (język hiszpański)
wymowa: IPA: ['grupa]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zad
- (1.1) El jinete llevaba en las grupas de su caballo a dos chicas. → Jeździec wiózł na zadzie swego konia dwie dziewczynki.
składnia:
kolokacje:
synonimy: ancas
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: franc. croupe
uwagi:
