miejscownik
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] miejscownik (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) lp miejscownik|, -a, -owi, -, -iem, -u, -u; lm -i, -ów, -om, -i, -ami, -ach, -i
przykłady:
- (1.1) W języku angielskim nie ma formy miejscownika.
składnia: (1.1) miejscownik +dopełniacz
kolokacje:
synonimy: (1.1) lokatiwus
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: (1.1) miejsce
etymologia:
uwagi: zob. też Aneks:Język polski - deklinacja
tłumaczenia:
- angielski: (1.1) a locative (case)
- duński: (1.1) lokativ
- farerski: (1.1) staðarfall n
- francuski: (1.1) locatif m
- grecki: (1.1) τοπική πτώση f
- hiszpański: (1.1) locativo m
- islandzki: (1.1) staðarfall n
- łacina: (1.1) locativus
- niemiecki: (1.1) Lokativ m
- portugalski: (1.1) locativo m
- rosyjski: (1.1) предложный падеж m
- ukraiński: (1.1) місцевий відмінок m

