miejscownik

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

miejscownik (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik], AS[mʹi ̯ėi ̯scovʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. podw. art. i → j  , wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) gram.  szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?; zob.  też miejscownik w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W języku angielskim nie ma formy miejscownika.
składnia:
(1.1) miejscownik +D. 
kolokacje:
synonimy:
(1.1) lokatiwus
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  miejsce n 
przym.  miejscownikowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Aneks:Język polski - deklinacja
tłumaczenia:
źródła: