numer

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Podobna pisownia Podobna pisownia: Nummernummernúmer

Spis treści

[edytuj] numer (język polski)

numer (1.1)
numer (1.2)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈnũmɛr], AS[nũmer], zjawiska fonetyczne: nazal. 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) liczba, która identyfikuje jakiś element ze zbioru
(1.2) pozycja w programie (zwykle w cyrku)
(1.3) egzemplarz czasopisma z daną datą
(1.4) przen.  żart, przekręt, oszustwo
(1.5) identyfikator zawierający (między innymi) cyfry; zob.  też numer w Wikipedii
odmiana:
(1.1-5) lp  numer|, numeru, numerowi, numer, numerem, numerze, numerze; lm  numery, numerów, numerom, numery, numerami, numerach, numery
przykłady:
(1.1) Zawodnik startuje z numerem ósmym.
(1.1) Nasz kandydat znajduje się na liście numer osiem.
(1.2) Końcowy numer akrobaty wzbudził westchnienie podziwu na widowni.
(1.3) Czy wyszedł już marcowy numerMiesięcznika Wikipedysty”?
(1.4) Za taki numer pójdziesz siedzieć!
(1.5) Jaki był numer rejestracyjny tego samochodu?
składnia:
kolokacje:
(1.1) nadawać czemuś / komuś numer • numer telefonu: wykręcać / wybierać numer (w domyśle: telefonu) • numer PESEL / statystyczny / ewidencyjny • numer w dziennikuodhaczyć numer
(1.2) numer cyrkowy / kaskaderski / woltyżerski / akrobatyczny / żonglerski
(1.3) numer styczniowy / lutowy/ … • numer wychodzi / jest w sprzedażywydawać kolejny numer • zamknąć / zamykać numer
(1.4) ale numer! • zrobić / wykręcić / odwalić numer
(1.5) numer rejestracyjny
synonimy:
(1.1) liczba, pozycja, miejsce; skr.  nr
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ponumerowanie n , numeracja f , denumeracja f , numeratura f , numerologia f , numerolog m , numerant m , numerantka f , numerator m , numerowanie n , prenumerata f , prenumerator m , prenumeratorka f ; zdrobn.  numerek m , numereczek m 
czas.  numerować, ponumerować, prenumerować
przym.  numeryczny, alfanumeryczny, numerowany, ponumerowany, numerologiczny, numeracyjny
przysł.  numerycznie
związki frazeologiczne:
wykręcić komuś numernie ze mną te numery, Brunerbyć tylko numerem
etymologia:
niem.  Nummer, łac.  numerusliczba[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. hasło numer w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.

[edytuj] numer (esperanto (morfem))

wymowa:
znaczenia:

morfem

(1.1) numer, numerować
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
rzecz.  numero, numerado, atomnumero, provnumero
czas.  numeri
przym.  numerebla
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac.  numerus
uwagi:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach