dziewięć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] dziewięć (język polski)


wymowa: IPA: [ˈʣevʲeɲʨ]
znaczenia:
liczebnik główny

(1.1) liczba 9

odmiana: (1.1) lp  dziewię|ć, ~ciu, ~ciu, ~ć, ~cioma, ~ciu, ~; blm ; dla rzeczowników rodzaju męskoosobowego forma mianownika przyjmuje postać dopełniacza („dziewięciu”; zob. przykład)
przykłady:

(1.1) W teleturnieju udział brało dziewięciu panów i dziewięć pań.

składnia: (1.1) dziewięć + D.  lm  nmosob.  albo dziewięciu + D.  lm  mosob. 
kolokacje:
synonimy: (1.1) zapis arabski 9, zapis rzymski IX
antonimy:
wyrazy pokrewne: liczebnik porządkowy dziewiąty; przedrostek dziewięcio-
związki frazeologiczne: ni w pięć, ni w dziewięć
etymologia:
uwagi: zob. też: jeden ~ dwa ~ trzy ~ cztery ~ pięć ~ sześć ~ siedem ~ osiem ~ dziewięć ~ dziesięć
tłumaczenia: zobacz listę tłumaczeń w haśle → 9