głowa
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] głowa (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) anat. część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg
- (1.2) osoba przewodnicząca czemuś
- (1.3) umysł (w związkach frazeologicznych)
- (1.4) pęd niektórych roślin, zwłaszcza kapusty
- (1.5) jedna osoba lub zwierzę jako jednostka
- (1.6) ta strona łóżka, na której są poduszki
- odmiana:
-
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik głowa głowy dopełniacz głowy głów celownik głowie głowom biernik głowę głowy narzędnik głową głowami miejscownik głowie głowach wołacz głowo głowy
- przykłady:
- (1.1) Pies Karola śmiesznie rusza głową.
- (1.2) Od kiedy zostałem głową tego przedsięwzięcia, sprawy zaczęły iść lepiej.
- (1.4) Ile kosztują dwie głowy kapusty?
- (1.5) Po przeliczeniu, to wychodzi po trzy pomarańcze na głowę.
- składnia:
- (1.2), (1.4) głowa +D.
- kolokacje:
- (1.1) kiwać / kiwnąć / skinąć głową • kręcić głową • opuścić / spuścić / zwiesić głowę • nosić coś na głowie • suszyć głowę
- (1.6) spać / sypiać w głowie
- antonimy:
- (1.6) nogi
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. głowica f, głownia f, głowonóg m, głowacz m, głowizna f, pogłówne n, pogłowne n, pogłowie n, wodogłowie n
- czas. głowić się, główkować
- przym. głowiasty, główny, główkowy
- przysł. głównie
- związki frazeologiczne:
- (1.1) marzenie ściętej głowy • mieć słabą głowę • skrócić o głowę • stawać na głowie • dach nad głową
- (1.2) głowa państwa • głowa rodziny
- (1.3) mieć głowę do +D. - interesować się czymś • zawracać głowę • pójść po rozum do głowy • mądrej głowie dość dwie słowie • głową muru nie przebijesz • mieć głowę na karku • łamać sobie głowę • mieć głowę nie od parady • co dwie głowy, to nie jedna • kto nie ma w głowie, ten ma w nogach • wbić coś do głowy
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- abchaski: (1.1) ахы'
- angielski: (1.1) head; (1.2) Head of; (1.5) (per) capita
- arabski: (1.1) رئيس (1.2) رأس
- baskijski: (1.1) buru, kasko
- białoruski: (1.1) галава f
- bretoński: (1.1) penn m -où pl
- bułgarski: (1.1) глава f
- chorwacki: (1.1-5) glava f
- czeski: (1.1) hlava f; (1.2) hlava f
- dolnołużycki: (1.1-4) głowa f
- duński: (1.1,3,5) hoved n; (1.2) leder w, overhoved n
- esperanto: (1.1) kapo
- fenicki: (1.1) 𐤓𐤀𐤔
- fiński: (1.1) pää, nuppi, hamara
- francuski: (1.1) tête f, front m
- górnołużycki: (1.1) hłowa f
- hebrajski: (1.1) ראש m (rosz)
- hiszpański: (1.1) cabeza f
- holenderski: (1.1) hoofd (~ człowieka lub konia), kop (~ zwierzęcia)
- ido: (1.1) kapo
- indonezyjski: (1.1) kepala
- interlingua: (1.1) capite
- irlandzki: (1.1) ceann m
- islandzki: (1.1) höfuð n (człowieka), haus (zwierzęcia)
- japoński: (1.1) 頭 (あたま, atama)
- kaszubski: (1.1-4) głowa f
- kataloński: (1.1) cap m
- koreański: (1.1) 머리 (meori)
- litewski: (1.1) galva f
- macedoński: (1.1) глава f
- niemiecki: (1.1) Kopf m; (1.2) Haupt m
- nowogrecki: (1.1) κεφάλι n
- ormiański: (1.1) գլուխ
- połabski: (1.1) glåvă
- portugalski: (1.1-4) cabeça f; (1.5) pessoa f (osoba)
- rosyjski: (1.1-3,1.5) голова f; (1.2) глава f; (1.4) кочан m
- rumuński: (1.1) cap
- słowacki: (1.1) hlava
- słoweński: (1.1) glava
- suahili: (1.1) kichwa
- szwedzki: (1.1) huvud n, slang. boll n; (1.2) huvud n
- tajski: (1.1) หัว
- tatarski: (1.1) baş
- turecki: (1.1) baş
- ukraiński: (1.1-5) голова
- wepski: (1.1) pä
- węgierski: (1.1) fej
- wilamowski: (1.1) hiöt
- włoski: (1.1) testa f
- źródła:
[edytuj] głowa (język dolnołużycki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) głowa
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zobacz też: Indeks:Dolnołużycki - Części ciała
- źródła:
[edytuj] głowa (język kaszubski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) głowa
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
