głowa
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] głowa (język polski)
wymowa: IPA: [ˈɡwɔva] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) anat. część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg
- (1.2) osoba przewodnicząca czemuś
- (1.3) umysł (w związkach frazeologicznych)
- (1.4) pęd niektórych roślin, zwłaszcza kapusty
- (1.5) jedna osoba
odmiana: lp głow|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm głow|y, głów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Pies Karola śmiesznie rusza głową.
- (1.2) Od kiedy zostałem głową tego przedsięwzięcia, sprawy zaczęły iść lepiej.
- (1.4) Ile kosztują dwie głowy kapusty?
- (1.5) Po przeliczeniu, (to) wychodzi po trzy pomarańcze na głowę.
składnia: (1.2), (1.4) głowa +D.
kolokacje:
synonimy: (1.1) reg. sagan; (1.2) przewodniczący, monarcha; (1.5) osoba
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. głowica; zdrobn. główka; przym. główny
związki frazeologiczne: (1.1) marzenie ściętej głowy, mieć słabą głowę; skrócić o głowę; stawać na głowie; dach nad głową; (1.2) głowa państwa; głowa rodziny; (1.3) mieć głowę do +D. - interesować się czymś; zawracać głowę, pójść po rozum do głowy, mądrej głowie dość dwie słowie, głową muru nie przebijesz, mieć głowę na karku, łamać sobie głowę, mieć głowę nie od parady, co dwie głowy, to nie jedna, kto nie ma w głowie, ten ma w nogach
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- abchaski: (1.1) ахы'
- angielski: (1.1) head; (1.2) Head of; (1.5) (per) capita
- baskijski: (1.1) buru, kasko
- białoruski: (1.1) галава f
- bretoński: (1.1) penn m -où pl
- bułgarski: (1.1) глава f
- chorwacki: (1.1-5) glava f
- czeski: (1.1-2) hlava f
- dolnołużycki: (1.1-4) głowa f
- duński: (1.1,3,5) hoved n; (1.2) leder w, overhoved n
- esperanto: (1.1) kapo
- fiński: (1.1) pää, nuppi, hamara
- francuski: (1.1) tête f, front m
- górnołużycki: (1.1) hłowa f
- grecki: (1.1) κεφάλι n
- hebrajski: (1.1) ראש m (rosz)
- hiszpański: (1.1) cabeza f
- holenderski: (1.1) hoofd (~ człowieka lub konia), kop (~ zwierzęcia)
- ido: (1.1) kapo
- indonezyjski: (1.1) kepala
- interlingua: (1.1) capite
- irlandzki: (1.1) ceann m
- islandzki: (1.1) höfuð n (człowieka), haus (zwierzęcia)
- japoński: (1.1) 頭 (あたま, atama)
- kaszubski: (1.1-4) głowa f
- kataloński: (1.1) cap m
- koreański: (1.1) 머리 (meori)
- macedoński: (1.1) глава f
- niemiecki: (1.1) Kopf m; (1.2) Haupt m
- połabski: (1.1) glåvă
- portugalski: (1.1-4) cabeça f; (1.5) pessoa f (osoba)
- rosyjski: (1.1-3,1.5) голова f; (1.2) глава f; (1.4) кочан m
- rumuński: (1.1) cap
- słoweński: (1.1) glava
- szwedzki: (1.1) huvud, slang. boll
- tatarski: (1.1) baş
- turecki: (1.1) baş
- ukraiński: (1.1-5) голова
- wepski: (1.1) pä
- węgierski: (1.1) fej
- włoski: (1.1) testa f
[edytuj] głowa (język dolnołużycki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) głowa
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Dolnołużycki - Części ciała
[edytuj] głowa (język kaszubski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) głowa
odmiana: (1.1) lm głowë przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
