zwierzę

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zwierzę (język polski)[edytuj]

zwierzęta (1.1-2)
wymowa:
IPA[ˈzvʲjɛʒɛ], AS[zvʹi ̯eže] wymowa ?/i; lm IPA[ˈzvʲjɛʒɛnta], AS[zvʹi ̯eženta]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) biol. organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej; zob. też zwierzęta w Wikipedii
(1.2) zwierzę (1.1) niebędące człowiekiem
(1.3) przen. człowiek nieokrzesany, brutalny
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Zwierzęta, choć nie wszystkie ich typy, jedynymi organizmami, u których występują układy mięśniowy i nerwowy.
(1.1) Człowiek udoskonalony przez cnotę jest najlepszym ze zwierząt.[1]
(1.2) Wcale nie jesteśmy tacy dużo lepsi od zwierząt.
(1.3) Nie zachowuj się jak zwierzę!
składnia:
kolokacje:
(1.2) zwierzę domowe / pociągowe / futerkowe / łowne • zwierzę dzikie / oswojonehodować / karmić / poić / głaskać / zabijać zwierzę(ta) • polować na zwierzęta • zwierzę biega / pasie się / poluje / śpiprawa zwierzątochrona zwierząt
synonimy:
(1.2) zwierz, zwierzak, st.pol. źwierz, źwirz
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. zwierz m, zwierzyna f, zwierzyniec m, zezwierzęcenie n, zwierzęcość f
zdrobn. zwierzątko n
zgrub. zwierzak m
czas. zezwierzęcić się dk.
przym. zwierzęcy, zwierzyńcowy
przysł. zwierzęco
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) prasł. *zvěrь < prabałtosłowiański *źwēris < praindoeur. *ǵʰwer- • spokrewnione z czes. zvěř, zvíře, słow. zver, bułg. звяр (zvjar), ukr. звір (zvir), ros. зверь (zverʹ)
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Arystoteles: Polityka I.1253a31